านอาจารย์ใหญ่หวงฝู่ ท่านทำเช่นนี้ไม่กลัวว่าข้าจะหลอกท่านจนตายเอาหรือ ?”
“หลอกข้าให้ตายข้าก็ยอม อย่างไรเสียในครั้งนี้ สำนักศึกษาของเราก็จะสามารถล้างอายได้สักครั้ง” อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าวด้วยแววตาเจือความหวัง
ในเวลานั้นเอง เถ้าแก่ร้านขายยากล่าวขึ้น “หวงฝู่ ดูเหมือนว่าครั้งนี้เจ้าจะมั่นใจในตัวของสาวน้อยคนงามผู้นี้เป็นอย่างมากเลยนะ”
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่ “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว สาวน้อยซีเป็นนักปรุงยาที่มีพรสวรรค์ที่สุดตั้งแต่ที่ข้าเคยพบเจอมา”
“นักปรุงยาที่มีพรสวรรค์มากที่สุดงั้นรึ ? ข้าว่าเจ้าอยู่ที่ทวีปเสียโจวเล็ก ๆ แห่งนั้นนานเกินไป และรับรู้อะไรน้อยมากจนกลายเป็นกบในกะลาไปเสียแล้ว” ในตอนนี้เอง เสียงที่แก่ชราเสียงหนึ่งลอยมา
ชายชราในชุดคลุมสีเขียวเดินเข้ามาในร้านขายโอสถ สายตาของอาจารย์ใหญ่หวงฝู่ปราดมองไปเห็นชายชราผู้นั้น ดวงตาของเขาก็ฉายแววความโกรธแค้นออกมาวาบหนึ่ง
“เจ้าเฒ่าจ้าวซือ ปากคอเจ้ายังเราะรายอยู่เช่นเดิม”
“มิใช่ว่าข้าปากร้าย แต่เจ้านั้นไม่ประมาณตน คราก่อนผู้ที่สำนักซวนเสียของเจ้าเรียกว่าอัจฉริยะก็พ่ายแพ้ให้แก่ศิษย์ใหญ่ของข้า มาตอนนี้ศิษย์เล็กของข้านั้นแกร่งกว่าศิษย์ใหญ่เสียอีก ข้าคิดว่าสตรีผู้นี้ที่เจ้าบอกว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์อย่างที่ไม่เคยพบมาก่อน จะถูกจัดการราบคาบในบัดดล”
ข้างกายของเขานั้น มีสตรีชุดสีขาวสะอาดยืนอยู่ผู้หนึ่ง รูปร่างนางเล็กเรียวเพรียวบางราวนางฟ้านางสวรรค์ ใบหน้าทรงเมล็
