ดีอย่างไรก็ยังอยู่ในพื้นที่ของตน แต่สถานการณ์ในครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน เพราะระดับความอันตรายนั้นเพิ่มขึ้นมาไม่น้อยเลย
มู่เฉียนซีส่ายศีรษะก่อนจะกล่าว “ตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวของชิงอิ่ง แต่เจ้าวางใจได้ ในครั้งนี้อาจารย์ใหญ่หวงฝู่จะเดินทางไปด้วย ต่อให้พวกหุบเขาหมอเทวดาโอหังมากไปกว่านี้ ก็มิอาจเข้ามาอย่างสุ่มสี่สุ่มห้าได้”
จวินโม่ซีเตือน “เจ้าเองก็ต้องระวังตัวให้ดี ไอ้พวกจอมปลอมพวกนั้น หากพวกมันเกิดบ้าขึ้นมาละก็ มันอันตรายมาก”
“ข้ารู้”
เมื่อถึงเวลาออกเดินทาง ในครั้งก่อนหน้านี้ ปกติแล้วสำนักศึกษาจะส่งเพียงอาจารย์ผู้นำกลุ่มไปเท่านั้น และใครที่เป็นผู้นำเหล่าศิษย์ไป คนผู้นั้นก็จะเป็นผู้โชคร้ายและขายหน้า ดังนั้นแล้วจึงมีผู้ที่อาสาไปโดยสมัครใจน้อยนัก
แต่ในครั้งนี้ ทุกคนล้วนแย่งชิงกัน อยากจะนำทางศิษย์ไป ถ้าหากว่ามิจำเป็นต้องมีผู้อยู่ดูแลภายในสำนักศึกษาแล้วละก็ เกรงว่าคราวนี้คงได้แห่กันไปจนหมดเป็นแน่
ในที่สุดผู้ที่เป็นผู้นำศิษย์ออกเดินทางไปยังทวีปอวิ๋นโจวก็คืออาจารย์ใหญ่หวงฝู่และผู้อาวุโสสูงสุด
มิติส่งตัวระยะไกลแห่งทวีปเสียโจวถูกเปิดขึ้น มันห่อหุ้มตัวของคนทั้งสามเอาไว้ ไม่นานนัก พวกเขาก็พากันออกไปจากทวีปเสียโจว
นี่เป็นครั้งแรกที่มู่เฉียนซีจะได้เดินทางไปยังเขตทวีปอื่นตั้งแต่มาถึงทวีปเสียโจว
อวี้เหลียนชิงกล่าวขึ้น “อาจารย์ ท่านวางใจได้เลย การคัดเลือกของหอแห่งหุบเขาโอสถในครั้งนี้นั้น ข้าต้องได้อัน
