ปใกล้ซูเซิง
ซูเซิงรีบถดตัวถอยหลัง มองมู่เฉียนซีด้วยความตึงเครียด “เจ้า…เจ้าอย่าเข้ามานะ!”
และมู่เฉียนซีตอนนี้ได้หยิบเข็มยาออกมาแล้ว มุมปากนางยกยิ้มขึ้นอย่างบริสุทธิ์ และไร้เดียงสา “อย่ากลัวสิ! ปิดตาเพียงครู่เดียวก็เสร็จแล้ว”
“เจ้า เจ้า…” ซูเซิงโกรธมู่เฉียนซีจนแทบบ้า
“ต่อให้ข้าต้องตาย ข้าก็ไม่ยอมเปลี่ยนเป็นผู้หญิงเด็ดขาด”
“ฮ่าฮ่าฮ่า!” เมื่อเห็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องพิษถูกผู้วิปริตอีกคนหนึ่งทำให้ตกใจจนอกสั่นขวัญหายเช่นนี้ ทุกคนก็หัวเราะขึ้นมาอย่างไร้หัวใจ
“ซูเซิงผู้สารพัดพิษ นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะมีวันนี้ด้วย”
“คนปากร้ายเช่นเจ้า ตอนนี้โดนคนอื่นตอกกลับจนพูดไม่ออกเลยสินะ”
“……”
เมื่อเห็นสหายร่วมชั้นมีความสุขกับความทุกข์ของผู้อื่นเช่นนี้ ซูเซิงก็รู้สึกว่าเขาไม่ระมัดระวังในการเลือกคบสหายเลย
ฟึ่บ! มู่เฉียนซีปักเข็มยาลงบนร่างของซูเซิงจริง ๆ
ทุกคนต่างก็อุทานขึ้นด้วยความตกใจ “นางทำจริง ๆ ด้วย!”
“เป็นไปไม่ได้!”
“หากซูเซิงกลายเป็นผู้หญิง มันช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!”
“คำพูดไม่อาจพูดมั่วซั่วออกไปได้จริง ๆ น่าสังเวชยิ่งนัก!”
และในขณะที่ในใจของซูเซิงกำลังเยือกเย็นอยู่นั้น เขาก็พบว่าร่างกายของตัวเองไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด แต่พลังในร่างกายนั้นกลับฟื้นฟูกลับมาแล้ว
เขาลุกพรวดขึ้น “เจ้าปั่นหัวข้า!”
มู่เฉียนซีกล่าวยั่วยุว่า “ปั่นหัวเจ้าแล้วยังไง หากเจ้ามีความสามารถก็ลองวางยาพิษข้าดูสิ”
ซูเซิงชี้นิ้วไปที่มู่เ
