ชนิดใด นางเพียงแค่ปรุงยาที่มีระดับสูงกว่าพวกเขาก็ได้แล้ว
รอบแรกพ่ายแพ้ไปในพริบตาเช่นนี้ พวกเขาแสนเซ็งและอึ้งงัน
เมื่อนึกถึงตอนที่อาจารย์มู่เอาชนะอาจารย์คนอื่น ๆ ได้อย่างหยิ่งยโส พวกเขาต่างก็โห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง ใจพลันรู้สึกว่าอาจารย์มู่นั้นร้ายกาจเป็นพิเศษ
มาตอนนี้เมื่อถึงตาของพวกเขาบ้าง พวกเขารู้สึกได้ว่า… คงแพ้พ่ายไม่มีชิ้นดีแล้ว
นางต้องวิปริตถึงขนาดนี้เลยเชียวหรือ… เหตุใดต้องโหดร้ายถึงเพียงนี้ด้วย ?!
มู่เฉียนซีไม่ออมมือ นางจัดการกองกำลังแนวหน้าไปในชั่วพริบตา
โดยปกติแล้วจะเป็นยาระดับกลางซึ่งใช้พลังจิตไม่มากนัก ดังนั้นการเอาชนะคู่ต่อสู้หลายสิบคนได้ ไม่อาจทำให้มู่เฉียนซีสูญเสียพลังไปแม้แต่น้อย
“ข้าจะไปก่อน ข้ามั่นใจว่าข้านี่แหละจะทำให้นางสิ้นเปลืองพลังไปได้มาก และถ้านางสิ้นเปลืองพลังมากเท่าไหร่ พลังจิตของนางก็น้อยลงเท่านั้น”
“ฮึ่ม!”
มู่เฉียนซีและเหล่าศิษย์ในชั้นเรียนของนางเล่นงานกันเองแล้ว ทว่านางยังคงไม่ออมมือ ยังคงจัดการพวกเขาให้พ่ายแพ้ไปทีละคน… ทีละคน…
ในที่สุดพวกเขาก็เหลือเพียงสองคน นั่นก็คือซูเซิงและหวงฝู่จี้เหิน
ซูเซิงก้าวไปข้างหน้า “นับจากคนที่สอง ให้ข้าจัดการเอง สหายมู่เฉียนซี คราวนี้พวกเราไม่หลอมยาเม็ดแล้ว แต่มาประลองปรุงยาพิษเป็นอย่างไรเล่า ?”
มู่เฉียนซียิ้มเยาะ “ยาพิษงั้นรึ ? ไม่มีปัญหา”
คราวนี้นางไม่ได้รีบหลอมเม็ดยาก่อน แต่รอจนเขาปรุงยาของเขาเสร็จ นางถึงจะลงมือ และเมื่อ
