มอย่างมาก ทุกคนเห็นแล้วพลันรู้สึกตกใจจนเนื้อเต้น
พิษของซูเซิงเป็นพิษมากแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นศิษย์หรืออาจารย์ในสำนักย่อยการปรุงยาต่างก็รู้กันดี
แต่ในขณะเดียวกัน หญ้าพิษที่มู่เฉียนซีหยิบออกมาเมื่อครู่นี้ก็เป็นพิษฤทธิ์ร้ายแรงมาก ยาพิษที่ปรุงด้วยวิธีการอันประณีตเช่นนี้ มันจะเป็นพิษมากเพียงใด ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะคิด
แต่หลังจากที่มู่เฉียนซีกินยาพิษแล้ว นางกลับทําตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดวงตาดำเงางดงามคู่นั้นมองไปที่หวงฝู่จี้เหินและกล่าวขึ้นด้วยเสียงอันดัง “คนสุดท้าย มา!”
— ตึง! —
แต่ซูเซิง… ล้มลงกับพื้นหมดสติไปในทันที
หวงฝู่จี้เหินรีบกล่าวออกมา “มู่เฉียนซี ฝ่ายพวกข้าแพ้แล้ว โปรดล้างพิษให้ซูเซิงด้วย”
มู่เฉียนซี “เขาไม่ตายหรอก เริ่มการประลองรอบสุดท้ายเถอะ”
หวงฝู่จี้เหินขบฟันแน่น เสียงทุ้มต่ำของเขาลอดริมฝีปาก “เจ้า… โปรดช่วยล้างพิษให้ซูเซิงด้วย”
เด็กหนุ่มที่ก้มหน้าก้มตาเสมอในตอนแรก ตอนนี้กลับสามารถปกป้องสหายร่วมห้องของตัวเองได้แล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “สหายหวงฝู่ เจ้าจะให้ข้าถอนพิษ แต่เจ้ากลับไม่รู้ว่าสหายซูเซิงนั้นยินยอมถอนพิษหรือไม่ วิถีของนักปรุงพิษ เจ้าไม่เข้าใจอะไรชัดเจนหรอก”
หวงฝู่จี้เหินเงียบไปครู่หนึ่ง เขาให้คนอื่นคอยดูแลซูเซิงที่หมดสติไป ใบหน้าของซูเซิงแสดงออกถึงความเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบมิได้ หลังจากนั้นเขาก็กล่าวขึ้นว่า “ตกลง เริ่มก็เริ่ม เรามาเริ่มต้นการประลองครั้งสุดท้ายเถอะ”
