ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวอย่างสงบว่า “ข้าบอกแล้วไม่ใช่รึว่าหากไม่ใช่เรื่องสำคัญอย่ามารบกวนข้า ?”
“ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ท่านรู้จักมู่เฉียนซีหรือไม่ ?”
“มู่เฉียนซี!” เห็นได้ชัดว่ามีภาพความทรงจำที่เลือนรางอยู่เล็กน้อย “นักเรียนใหม่ที่ทำการทดสอบสำเร็จในร้อยหลอมผู้นั้น ในฐานะที่เป็นนักเรียนใหม่ที่ได้เข้าเรียนมา คะแนนนางอยู่ที่อันดับหนึ่ง เดือนแรกที่เข้ามานางเข้าสู่ชั้นเรียนระดับกลางได้ เดือนที่สองเข้าสู่ชั้นเรียนระดับสูง เดือนที่สาม นางกลายเป็นผู้ที่มีคะแนนอันดับหนึ่ง เข้าสู่สำนักส่วนในได้แล้ว”
“เมล็ดพันธุ์ที่ดีเช่นนี้ หากท่านผู้อาวุโสสูงสุดไม่ลงมือทำสิ่งใดเลย เกรงว่าจะถูกอาจารย์ท่านอื่นแย่งตัวไปนะขอรับ!”
ตอนนี้ดวงตาของผู้อาวุโสสูงสุดได้เบิกกว้างขึ้น ดวงตาที่ขุ่นมัวคู่นั้นพลันเปล่งประกายขึ้นทันที
“นี่เป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากในรอบหมื่นปี ข้าจะต้องคว้าตัวมาให้ได้”
มู่เฉียนซีไม่รู้เลยว่าตอนนี้ตนเองนั้นได้ถูกตาเฒ่าผู้หนึ่งโหยหาเข้าให้แล้ว นางมองดูกระบี่ที่หักอยู่ในมือตนเองแล้วก็อดที่จะคิดถึงอารองผู้ที่เย็นชาและเลือดเย็น ชอบปฏิบัติตัวเหมือนนางเป็นเด็กอายุสามสี่ขวบผู้นั้นไม่ได้
ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามใช้คำสาปต้องห้ามเช่นนั้นทำให้อารองกลับมามีชีวิต เช่นนั้นก็คงจะไม่ยอมปล่อยอารองไปง่าย ๆ แน่ สำหรับเรื่องความปลอดภัยของเขานั้น นางค่อนข้างที่จะวางใจ
“อาจารย์ใหญ่ซวน! อาจารย์ใหญ่ซวน เดิมทีข้าก็ไม่คิดจะมารบกวนท่
