กเจ้าแล้ว ส่งลูกซวนจูของพวกเจ้ามา!”
สามพี่น้องตระกูลฉาวไม่เต็มใจเป็นอย่างมาก ทว่าศึกครานี้พวกเขาได้พ่ายแพ้แน่แล้ว ไม่อาจแก้ไขสิ่งใดได้แล้ว
ในขณะที่พวกเขากำลังเอาลูกซวนจูให้กับมู่เฉียนซี จู่ ๆ เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “คะแนนของเจ้าโง่สามตัวนี้เป็นของข้า ศิษย์น้องมู่เฉียนซีมอบแกะอ้วนนี้ให้ข้าได้หรือไม่ ?”
เงาร่างสีดำร่างหนึ่งปรากฏขึ้นราวกับภูตผีปีศาจก็มิปาน
คนผู้นี้เป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ รูปร่างหน้าตาธรรมดา ไม่ได้อัปลักษณ์แต่ก็ไม่ได้รูปงาม
และแน่นอนว่าฉูห้าวจำคนผู้นี้ได้ “หลัวเท่อ ผู้แข็งแกร่งอันดับสามของชั้นเรียนระดับสูง”
“ในเมื่อเจ้ารู้สถานะของข้า เช่นนั้นข้าก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรมาก ส่งมันมาเถอะ!”
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี “เจ้าไม่มีสิทธิ์มาแย่งเหยื่อในมือข้า เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับสามแล้วยังไง ?”
“ศิษย์น้อง เจ้าคงไม่ได้คิดว่าการที่เจ้าเอาชนะสวะไร้ประโยชน์สามคนนี้ได้แล้วจะเอาชนะข้าได้หรอกกระมัง! ข้าว่าเจ้าคงจะไม่รู้อะไรเสียแล้ว พลังของสามอันดับแรกกับสวะไร้ประโยชน์อันดับท้ายเหล่านี้ มันห่างชั้นกันมาก!”
ถึงแม้ว่ารูปร่างหน้าตาของหลัวเท่อจะธรรมดา แต่เขาก็เป็นคนที่อวดดีคิดว่าตนเองเก่งโดยไม่เห็นผู้ใดอยู่ในสายตาเลย
สามพี่น้องแห่งตระกูลฉาวกัดฟันกรอดด้วยความโกรธเกรี้ยว “หลัวท่อ เจ้าบัดซบ!”
“ถึงแม้ว่าข้าจะเอาคะแนนให้ศิษย์น้องมู่ แต่ข้าก็ไม่ยอมให้คนสารเลวอย่างเจ้าเด็ดขาด!
