มู่เฉียนซีเลิกคิ้ว “เจ้ามั่นใจขนาดนั้นเลยรึ ว่ากรงผุ ๆ นี่มันจะสามารถขังข้าเอาไว้ได้”
เปลวเพลิงลุกโชนโหมกระหน่ำมากขึ้น หวงฉีกล่าวอย่างมั่นใจว่า “ข้าบอกว่าสามารถขังเจ้าไว้ได้ก็คือขังเจ้าไว้ได้! แม้ทักษะวิญญาณของเจ้าจะทรงพลัง แต่พลังวิญญาณของเจ้านับว่าอ่อนแอเกินกว่าจะทําลายได้”
“มังกรวารีพิฆาต!”
มังกรวารีสีฟ้าเดินเตร่อยู่บนโซ่เพลิง มันน่าเกรงขามพร้อมข่มขวัญฝ่ายตรงข้าม
— ปัง! —
พลังทั้งสองปะทะกัน แต่โซ่เพลิงกลับไม่ได้ถูกมู่เฉียนซีทําลายไป
หวงฉีกล่าวอย่างมั่นใจ “ศิษย์น้องมู่เฉียนซี เจ้าไม่ต้องดิ้นรนไปให้ไร้ประโยชน์หรอก ส่งลูกซวนจูของเจ้าออกมาแล้วข้าจะปล่อยเจ้าไป และแน่นอนว่าข้าจะไม่ทําร้ายเจ้า แต่ถ้าเจ้ายังต่อต้านไม่เลิก ถูกเผาไปก็คงไม่ดี”
“ทักษะเทียนซวน!”
พลังทําลายล้างของมังกรวารีพิฆาตเป็นเพียงการซ้อมมือเท่านั้น ต่อไปก็ถึงเวลาที่มู่เฉียนซีจะเคลื่อนไหวจริง ๆ แล้ว
เมื่อทักษะเทียนซวนถูกปล่อยออกมา โซ่ก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นท่อน ๆ และมู่เฉียนซีก็พุ่งออกมาจากกรง
หวงฉียังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาก็ต้องกล่าวออกมาด้วยความตกใจ “นั่น! เป็นไปได้ยังไง ?”
อาวุธที่เขาภาคภูมิใจถูกผู้ที่เป็นเพียงจักรพรรดิระดับหนึ่งบดขยี้จนแหลกละเอียด
เขายังไม่ทันได้ตั้งตัว มู่เฉียนซีก็ลงมืออีกครั้ง
“มังกรเพลิงสังหาร!”
ปลายกระบี่ชี้ไปยังหวงฉี มังกรเพลิงสีแดงเข้มตัวหนึ่งพุ่งออกไปกลืนกินหวงฉีในทันที
ไม่น่าเลย! เขามั่นใ
