เมื่อได้ยินเสียงที่ไม่คุ้นเคยเสียงหนึ่ง หวงฝู่จี้เหินก็ตกใจผงะไป เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย และได้เห็นกับหญิงสาวผู้งดงามเพริศพริ้งผู้หนึ่ง
ผู้ที่งดงามเช่นนี้ เคยเห็นครั้งแรกก็ยากที่จะลืมได้
“เป็นเจ้า…”
ศิษย์น้องที่ออกมืออย่างฟุ่มเฟือยผู้นั้นที่เจอกันที่ศูนย์กลางการค้าในคราก่อน เขารู้สึกสงสัยเล็กน้อยว่านางรู้จักชื่อเขาได้อย่างไร
มู่เฉียนซีตกใจเล็กน้อย ลืมไปว่าตอนนี้นางคือมู่เฉียนซี ไม่ใช่อาจารย์มู่ซีของพวกเขา
มู่เฉียนซีกล่าว “อืม! ข้าเอง ข้ามาหาอาจารย์ใหญ่เพราะว่ามีเรื่องนิดหน่อย ช่วยนำทางข้าไปหน่อยได้หรือไม่ ?”
หวงฝู่จี้เหินไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใด เขากล่าว “ข้ากำลังจะไปหาอาจารย์ใหญ่พอดี งั้นก็ไปด้วยกันเถอะ!”
“ได้สิ!”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก! หวงฝู่จี้เหินเคาะประตูอยู่ด้านนอก
“จี้เหิน เจ้ามาแล้วเหรอ! รีบเข้ามาสิ เจ้ารีบมาบอกปู่หน่อยซิว่ายานี้มันปรุงออกมายังไง ข้าจะคำนับเจ้าเป็นอาจารย์!” เสียงดีอกดีใจของอาจารย์ใหญ่ดังออกมาจากด้านใน
ตั้งแต่ที่ท่านปู่กลับมา และหลังจากที่ได้รู้ถึงผลงานของเขาท่านปู่ก็เป็นเช่นนี้ ประหลาดใจกับยาแผนปัจจุบันมาก (ยาน้ำ)
หวงฝู่จี้เหินกล่าว “ท่านปู่ ยังมีคนอื่นมาด้วย!”
“ผู้ใด ?”
“ข้าเอง!” มู่เฉียนซีผลักประตูออก และเดินเข้าไป
“สาวน้อย ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว!” อาจารย์ใหญ่รีบลุกยืนขึ้น
“มีเรื่องยุ่งนิดหน่อย ข้าก็เลยมาช้าไป อาจารย์ใหญ่คงจะไม่เบี้ยวข้อตกลงหรอกกระมัง!” มู่เฉียนซียิ้
