ผู้ที่สาปจะทำลายเขา”
มู่เฉียนซีกล่าว “มีวิธีที่จะแก้คำสาปนี้หรือไม่ ?”
“มี ข้าสามารถแก้คำสาปให้ได้ทุกเมื่อ แต่เขาก็จะกลายเป็นศพ เจ้าเลือกเอาเองก็แล้วกัน”
ชั่วครู่หนึ่งจวินโม่ซีก็ได้เตรียมป้องกันหลิง ถึงแม้ว่าคนผู้นี้จะดีกับมู่เฉียนซีมากเหมือนกับมู่อวู่ซวง แต่คนผู้นี้ก็ถูกผู้อื่นควบคุมอยู่อย่างสมบูรณ์
“ไม่ได้” มู่เฉียนซีไม่ยอมรับคำแนะนำนี้
“บางทีเจ้าอาจจะมีหนทางก็ได้ แต่ในขณะที่ยังหาทางออกเรื่องนี้ไม่ได้ เจ้าอย่าอยู่ใกล้เขาจะดีกว่า”
หลิงก็รู้สถานการณ์ในตอนนี้ดี ตอนที่เขายังไม่ได้เจอกับซีเอ๋อร์ เขาไม่มีสิ่งใดเลย แต่หลังจากที่เขาได้เจอกับนางแล้ว เขาก็มีคนที่เขาใส่ใจและอยากคอยดูแล
คนที่เขาใส่ใจนั้น เขาไม่มีทางทำให้นางต้องมีอันตรายแน่นอน
เขากล่าวเสียงขรึมว่า “ข้าจะไปจากที่นี่ ข้าจะไปตอนนี้ ก่อนที่ข้าจะได้อิสระกลับคืนมา ข้าจะไม่มีทางมาเจอซีเอ๋อร์เด็ดขาด”
“อารอง! ไม่ได้ ท่านต้องอยู่พักฟื้นร่างกายก่อน ถึงอย่างไรเราก็ได้เจอกันแล้ว อยู่ต่ออีกสักสองสามวันก็ไม่เป็นไร” มู่เฉียนซีกล่าว
“ซีเอ๋อร์!” เขาก็จนปัญญาเช่นกัน เขาโง่เขลาเบาปัญญาอยู่ตั้งนาน กว่าจะได้เจอกับญาติคนที่เขาคิดอยากจะดูแล หากจะแยกจากกันเช่นนี้ เขาก็รู้สึกเสียดายจริง ๆ
“หากอารองไม่ยอมอยู่พักฟื้นร่างกายแต่โดยดี ข้าจะวางยาพิษให้อารองอยู่ที่นี่ ดูสิว่าจะไปยังไง” ไม้อ่อนใช้ไม่ได้ผล มู่เฉียนซีจึงเลือกใช้ไม้แข็ง
“ก็ได้” หลิงรับปากแล้ว
มู
