ี่ร้ายแรงทั้งสิ้น เขาเป็นนักพิษคนหนึ่ง รู้เรื่องพิษเป็นส่วนใหญ่
“หญ้างูพิษห้าก้าว รากเจ็ดฤทัยมรณะ…”
ของเช่นนี้แค่เอาออกมาก็สามารถทำให้คนตายแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดกันเลยทีเดียว และตอนนี้นางได้เอามาปรุงเป็นยาพิษ ช่างให้ความรู้สึกที่อันตรายเป็นอย่างมาก
หลังจากที่มู่เฉียนซีปรุงยาเสร็จ นางก็ได้ฉีดยาเข็มหนึ่งเข้าที่หัวใจของราชาแห่งพิษ ในตอนนี้ราชาแห่งพิษรู้สึกว่าตนเองต้องตายเป็นแน่แท้แล้ว
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเขาไม่ได้ตายง่ายเช่นนั้น แต่กลับตายทั้งเป็น!
อ๊า อ๊า อ๊า! เขากรีดร้องออกมาอย่างเสียดแทงหัวใจ หลิงรู้สึกว่าเขาเสียงดังเกินไปแล้วจึงได้ปิดปากของเขาไว้
“เสียงดังเกินไปแล้ว” หลิงกล่าวอย่างเย็นชา
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าชื่นชอบพิษไม่ใช่เหรอ ลิ้มรสชาติของพิษนี้ดูสักหน่อยสิ! พิษนี้จะเปลี่ยนไปในเวลาครึ่งชั่วยาม เจ้าจะได้เพลิดเพลินกับมันตลอดทั้งคืนแน่”
หลิงกล่าว “ซีเอ๋อร์อย่าเสียเวลาพูดไร้สาระกับเจ้าหมอนี่เลย วันนี้เจ้าก็เหนื่อยมากแล้ว รีบไปพักผ่อนเถอะ”
“อืม ข้าเชื่อฟังอารองอยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว
ฮือ ฮือ ฮือ! ราชาแห่งพิษคิดจะร้องขอชีวิต แต่ก็พูดอะไรไม่ออก
ในคืนนี้ เป็นค่ำคืนที่เขายากจะลืมได้ในชีวิตนี้
ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เขาภาคภูมิใจกับความสามารถในการใช้พิษของตนเองมาโดยตลอด แต่เขากลับถูกทรมานทั้งคืนด้วยพิษร้ายที่เขาไม่รู้เลยว่าเป็นพิษใด เขารู้สึกเหมือนตายทั้งเป็น ราวกับมาเยือนแดนนรกก็มิปาน
วันต่อ
