เจ้าจะได้รับบาดเจ็บหนักเช่นนี้ แต่วันนี้เจ้าไม่ต้องทนทรมานอีกต่อไปแล้ว เพราะเจ้าจะต้องตายวันนี้แหละ”
เวลานี้อาจารย์ใหญ่หวงฝู่ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงที่จะยืนขึ้นมา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับราชาแห่งพิษที่หมายจะฆ่าเขาให้ตาย สีหน้าของเขาก็ยิ่งซีดเผือดลงไปอีก
“เจ้าจะฆ่าก็ลงมือเลยสิ รออะไรล่ะ ?” อาจารย์ใหญ่หวงฝู่ท้าทาย
ตะขาบจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งตรงไปทางอาจารย์ใหญ่หวงฝู่
ในตอนนี้เอง เสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา “ราชาแห่งพิษ เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ! เจ้ากล้าทำอะไรอาจารย์ใหญ่ก็ลองดูสิว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง!”
— ปัง! —
การโจมตีจากทั้งห้าคนถูกอัดเข้าไป ในสถานที่เล็กและแคบเช่นนี้ ราชาแห่งพิษมิอาจที่จะหลบไปไหนได้ทัน
เขาได้รับบาดเจ็บแล้ว!
ทว่าในตอนนี้เอง ตะขาบตัวหนึ่งขึ้นไปเกาะบนคอของอาจารย์ใหญ่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทันทีที่เห็นเช่นนั้นราชาแห่งพิษจึงกล่าวขึ้นด้วยเสียงชั่วร้ายเย็นชา “หึ! พวกเจ้าทั้งห้าหาที่แห่งนี้พบได้เพราะตะขาบของข้าล่ะสิ ดูเหมือนว่าช่วงนี้พวกเจ้าจะฉลาดขึ้นไม่น้อย แต่อาจารย์ใหญ่ของพวกเจ้านั้นต้องพิษร้ายของข้าเข้าแล้ว หากอยากให้เขามีชีวิตรอด ทางที่ดีปล่อยข้าออกไปซะ”
ผู้อาวุโสทั้งห้ารีบกล่าวขึ้น “ได้ เจ้าออกไปซะสิ”
พวกเขายืนกันท่าอยู่ที่ด้านหน้าของอาจารย์ใหญ่
อาจารย์ใหญ่หวงฝู่กล่าวขึ้น “พวกเจ้าเหล่าผู้อาวุโสทั้งหลาย สิ่งที่ราชาแห่งพิษกล่าวมา พวกเจ้าก็ยังจะไปเชื่อเขาอีก”
ร
