นที่เรียบร้อยแล้ว สีหน้าของผู้อาวุโสทั้งห้าสบายใจขึ้นไม่น้อย บัดนี้จึงได้เริ่มอยากรู้เรื่องชาวบ้านเขาขึ้นมาแล้ว
ใบหน้าที่หล่อเหลาของหลิงหม่นคล้ำลงอีกครั้ง “หลานสาวของข้าไม่มีทางไปมีความสัมพันธ์กับเจ้าเด็กป่านั่นแน่”
ผู้อาวุโสสูงสุดเลิกคิ้ว “สาวน้อย อารองของเจ้าดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนะ”
“ข้าจะบอกเจ้าไว้ให้นะสาวน้อย มู่ซีนั้นเป็นอาจารย์อัจฉริยะนักปรุงยาผู้หนึ่ง อายุเขาน้อยมากแต่กลับเป็นถึงปรมาจารย์นักปรุงยา ความสามารถในการปรุงยาของเขาลึกซึ้งยากจะหยั่งถึงได้”
“อีกทั้งเขายังเป็นเจ้าของหอหมอปีศาจ ความรวดเร็วในการทำเงินของหอหมอปีศาจทำให้ผู้อื่นอิจฉากันแทบตาย หาคนอย่างเขาได้ยากยิ่ง”
“และยิ่งไม่ต้องพูดถึงหน้าตาอันงามสง่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติของมู่ซี ไม่มีชายผู้ใดเทียบเขาได้ เมื่อเทียบกับหน้าตาของอัจฉริยะผู้นี้ แม่สาวน้อยซี เจ้าเป็นผู้ที่เหมาะสมกับเขามากที่สุดแล้ว”
มู่เฉียนซีรู้สึกเหมือนมีนกกามาบินวนอยู่บนศีรษะเหมือนกับรายการโทรทัศน์เด็กในสมัยใหม่ ดูพวกตาเฒ่าเหล่านี้สิ มากล่าววาจาทำตัวเป็นพ่อสื่อพ่อชัก อยากจะเป็นสื่อกลางความรักให้แก่นาง
หลิงแทบระเบิดอารมณ์ออกมาเต็มที “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ข้าไม่เชื่อว่าในโลกทั้งสี่ทิศนี้ จะมีผู้ใดเหมาะสมกับซีเอ๋อร์หลานของข้า!”
มันไม่ได้เป็นการโอดครวญในใจ แต่จากความมั่นใจในตนเองในกระดูกของเขา แม้เขาจะไม่มีความทรงจํา เขาก็รู้สึกหวงหลานสาวจริง ๆ
มู่เฉ