ียนซีจนปัญญาจึงจงใจเปลี่ยนเรื่องพูดคุยไปเป็นเรื่องอื่น “ท่านผู้อาวุโสทุกท่าน พวกท่านมิใช่ว่าจะออกไปช่วยเหลืออาจารย์ใหญ่ของสำนักย่อยการปรุงยาหรอกหรือ ? ตอนนี้อาจารย์ใหญ่อยู่ที่ไหน ?”
ถ้าหากว่าอาจารย์ใหญ่ที่รักและเป็นห่วงหวงฝู่จี้เหินเกิดเป็นอะไรไป มันจะส่งผลกระทบต่อจิตใจของเขาอย่างแน่นอน
ผู้อาวุโสทั้งห้ากล่าวอย่างละอายใจ “พวกเราไม่ได้ไปถึงที่ที่สามารถช่วยอาจารย์ใหญ่ได้ กลับกันพวกเราถูกคนของนิกายปีศาจดำลอบทำร้าย และยังต้องพิษของพวกมันด้วย”
“คนอื่นออกตามหาอาจารย์ใหญ่แล้ว และพวกเราจะรอให้พลังชีวิตฟื้นฟูขึ้นมาก็จะออกไปตามหาอีก ช่วงนี้ทวีปเสียโจวไม่ค่อยสงบเท่าไรนัก สาวน้อย เจ้าเองก็รีบกลับไปที่สำนักศึกษา อย่าให้มู่ซีนั้นเป็นกังวลเลย”
“นิกายปีศาจดำรึ ?” มู่เฉียนซีมองไปทางพวกเขาด้วยความสงสัย “ทวีปเสียโจวเมื่อหนึ่งพันปีก่อนหน้ามิได้มีเพียงแค่สำนักนิกายระดับสองเพียงแห่งเดียว ในตอนนั้นยังมีนิกายปีศาจดำอีกแห่งหนึ่งซึ่งก็เป็นสำนักนิกายระดับสองอีกแห่งหนึ่งเช่นกัน ทว่าวิชามารที่พวกเขาฝึกฝนนั้นเป็นอะไรที่โหดร้ายทารุณยิ่งนัก การฆ่าล้างเมืองและสังเวยด้วยเลือดกลายเป็นพิธีขั้นสูงของพวกเขา จึงต้องเผชิญกับการล้อมทำลายจากกลุ่มกองกำลังในทวีปเสียโจว
“การเข้าปราบปรามในครั้งนั้น แน่นอนว่ามีสำนักนิกายที่เป็นสำนักนิกายระดับสองเป็นผู้นำ พวกเราประสบความสำเร็จมากขึ้นเรื่อย ๆ ในการปราบปราม แต่ก็ยังมีผู้ที่หนีรอด