แกร่ก! เสียงแกร่กดังขึ้น ข้อมือของมู่เฉียนซีถูกแบบแน่น หากไม่ใช่เป็นเพราะคนผู้นี้ได้รับบาดเจ็บสาหัสหมดสติไป มีหวังกระดูกนางคงแตกเป็นเสี่ยง ๆ แน่
ตอนนี้นางอยากจะปักเข็มพิษให้เขาจริง ๆ อยากจะจัดการกับเจ้าคนเนรคุณผู้นี้ไปซะ
ทว่า สุดท้ายแล้วมู่เฉียนซีก็ยังอดกลั้นเอาไว้ได้ เข็มยาช่วยชีวิตในมือนางปักตรงหัวใจของเขา จากนั้นนางก็ฉีดยาสลบไสลให้เข็มหนึ่ง ต่อให้เขามีความรู้สึกจะป้องกันตัวเองมากแค่ไหน แต่ก็สลบไสลไปด้วยเข็มยานี้ ครั้นแล้วมู่เฉียนซีถึงจะเป็นอิสระ
ต่อมาคนผู้นั้นก็ถูกปักด้วยเข็มยาราวกับเม่น มู่เฉียนซีถึงจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง
กว่าคนผู้นี้จะฟื้นขึ้นมาก็คงจะเป็นเวลาอีกช่วงหนึ่ง มู่เฉียนซีให้อู๋ตี้ไปหาถ้ำถ้ำหนึ่งและลากเขาเข้าไป
หากจากไปดื้อ ๆ เช่นนี้แล้วเกิดเขาโดนสัตว์วิญญาณกัดกินเข้า ยาของนางก็คงจะเสียเปล่า ดังนั้นมู่เฉียนซีทำได้เพียงแค่รอ
ไม่นานนักอัสดงก็ได้อับแสงลง มู่เฉียนซีให้อู๋ตี้ไปล่าสัตว์กลับมา จากนั้นก็เริ่มย่างเนื้อกิน
เมื่อกลิ่นหอมหวนของเนื้อย่างลอยโชยออกมา มู่เฉียนซีก็รู้สึกว่าเขาได้ฟื้นแล้ว ยังไม่ทันได้ลิ้มรสของเนื้อย่างสักคำเลย นางก็รู้สึกว่ามีดวงตาคู่หนึ่งราวกับสัตว์ร้ายกำลังจ้องมองมาที่นาง
มู่เฉียนซียังไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบโต้แต่อย่างใด เขาก็พรวดเข้ามาที่มู่เฉียนซี และบีบคอนางไว้แน่น
“บัดซบ ปล่อยนายท่านข้าเดี๋ยวนี้นะ” อู๋ตี้กับเสี่ยวหงโกรธเกรี้ยวขึ้นแล้ว
