จ้าเอาไว้ แล้วเจ้าก็กินยาวิญญาณของข้าไปแล้วด้วย คราวนี้บอกข้าได้หรือยังว่าเจ้าชื่ออะไร ?”
นางคิดว่าคนผู้นี้ต้องมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกันกับนางแน่นอน!
เดิมทีแล้วนางไม่มีความทรงจำของสามปีก่อน หรือจะบอกได้ว่ามู่เฉียนซีไม่มีความทรงจำสามปีก่อนเลย
ความแข็งแกร่งของนางยังไม่ถึงมาตรฐานที่ท่านอาต้องการ ท่านอาก็ได้ไปแดนภูตเสียแล้ว ทิ้งความสงสัยต่าง ๆ นานาให้นางไว้มากมาย
นางมองคนตรงหน้าผู้นี้อย่างพิจารณา หากจะบอกว่าเป็นท่านพ่อหรืออารอง แต่พวกเขาดูไม่เหมือนท่านอาสามเลยสักนิด
ไม่น่าจะเป็นท่านพี่ เพราะดูแล้วเขาน่าจะอายุมากกว่าท่านพี่ด้วยซ้ำ
แต่หากสิ่งที่คิดมาล้วนแต่ไม่ใช่แล้วล่ะก็ บางทีอาจจะมีเคยคบหาสมาคมกับมู่เฉียนซีคนก่อนมาก่อนก็ได้ มิเช่นนั้นแล้วความรู้สึกใกล้ชิดอันแปลกประหลาดนี้ มันช่างรู้สึกเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
“หลิง!”
“หลิง!” มู่เฉียนซีตกใจผงะไปครูหนึ่ง
“ก็จริง เจ้าสูญเสียความทรงจำไปแล้ว คาดว่าเจ้าก็คงจะลืมชื่อเมื่อก่อนของเจ้าไปแล้ว”
“เจ้ารู้ว่าข้าสูญเสียความทรงจำไปแล้วงั้นเหรอ ?” หลิงกล่าวถาม
“รู้สิ ก็ข้าบอกแล้วว่าข้าเป็นนักปรุงยา มิเช่นนั้นข้าจะช่วยเจ้าได้ยังไงหล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าว
เขาเป็นคนที่พูดน้อยมาโดยตลอด เขารู้ว่าไม่อาจฆ่าคนตรงหน้าผู้นี้ มีความรู้สึกใกล้ชิดกับนาง แต่ก็นึกเช่นไรก็นึกไม่ออกเลยต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
“เจ้ารู้จักมู่เฟิงอวิ๋น มู่เฟิงหลิงหรือไม่ ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
