มเกี่ยวข้องกัน ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะถูกเขาทำให้บาดเจ็บ เกือบจะถูกเขาฆ่าตาย แต่มู่เฉียนซีก็ไม่ได้คิดแค้นอะไรเขา
นางได้โยนขากระต่ายให้กับเขาและกล่าวว่า “เจ้าคงจะหิวแล้ว ชิมดูหน่อยเถอะ! ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นยอดฝีมือขั้นมหาจักรพรรดิ แต่ก็ต้องกินนะ”
เห็นได้ชัดว่าเขากำลังกินอาหารอันโอชะที่หาได้ยาก แต่เขากลับไม่เปล่งเสียงอันใดออกมาเลย
เขากินเสร็จด้วยท่าทางที่สง่างาม การกินอาหารด้วยท่าทางที่สง่างามเช่นนี้เป็นความเคยชินของเขา ถึงแม้ว่าจะกินอยู่ในถ้ำเล็ก ๆ แต่ก็เผยให้เห็นถึงความสูงศักดิ์ของเขา
ในขณะนี้มู่เฉียนซีรู้สึกเหมือนกับว่าเห็นท่านอาอยู่ตรงหน้านางก็มิปาน
มู่เฉียนซีพึมพำเสียงเบาว่า “ท่านอา……”
เขาไปแดนภูตแต่เพียงผู้เดียว ในดินแดนนั้นเป็นดินแดนที่นางไม่เข้าใจอะไรเลย ในเมื่อสายตาของเขากลับมาเป็นปกติแล้ว พิษโบราณนั่นก็แก้ได้แล้ว สามารถเดินเหินได้แล้ว แต่นางก็ยังเป็นกังวลใจอยู่ดี
ท่านอาบอกว่า สักวันหนึ่งตระกูลมู่จะกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันอีกครั้ง เพราะฉะนั้นนางเชื่อว่าท่านอาต้องอยู่อย่างปลอดภัย “ซีเอ๋อร์!” เสียงต่ำเสียงหนึ่งดังขึ้น
