ซีจ้องมองขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อตามหารังของราชามังกร
ตอนนี้มันพัวพันอยู่กับชายผู้นั้นอย่างเสียเปรียบ รังของมันย่อมเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด และบางทีอาจจะมีสมบัติอยู่ไม่น้อย
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง!”
“นายท่าน ท่านรอข่าวดีจากพวกเราได้เลย!”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าต้องระวังตัวให้ดี อย่าเจ็บตัวกันล่ะ”
เพราะราชามังกรต่อสู้อยู่กับมนุษย์ยอดฝีมือ สัตว์วิญญาณและสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่รอบ ๆ จึงล้วนวิ่งหนีไปไกล
จะกลัวก็แต่ว่าภัยร้ายจะลุกลามต่อเนื่อง ตอนนี้อู๋ตี้และพวกเป็นเพียงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามเท่านั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการต่อสู้เช่นนี้ เรียกได้ว่ามีความเสี่ยงอย่างมาก
อู๋ตี้กล่าวขึ้น “นายท่าน ท่านวางใจเถอะ! พวกข้าไม่ใช่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ธรรมดา ต้องเอาชนะได้แน่”
“ใช่ ๆ ๆ เจ้านั่นแค่ระดับห้า ไม่ได้ถือว่าร้ายกาจอะไร หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของข้ายังไม่ฟื้นคืนมา มันคงถูกทําลายไปนานแล้ว” เสี่ยวหงยืดอกอ้วน ๆ ของมันพลางกล่าวออกมาอย่างภาคภูมิใจ
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปเกรงกลัวสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้า แต่กับอู๋ตี้และเสี่ยวหงนั้นไม่เลย พวกมันกล้าหาญกว่าที่คิด
“เจ้าหมูขี้เกียจ หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว รีบหารังของเจ้านั่นเร็วเข้าเถอะ” อู๋ตี้สั่ง
“เหอะ! เจ้าแมวโง่เง่า ข้าหามันเจอก่อนเจ้าแน่นอนอยู่แล้ว”
เสี่ยวหงและอู๋ตี้แปลงเป็นเงาร่างหลายร่างพุ่งออกไป ไม่รอช้าเร่งค้นหารังของราชามังกรบนยอดเขาแห่งนี้ทันที
