จนเกลี้ยง แม้แต่ใบไม้ใบสมุนไพรใด ๆ สักใบก็ไม่มีเหลือทิ้งไว้ให้ราชามังกร
บางทีแม้จะเหลือไว้ มันก็คงไม่ได้ใช้แล้ว ชายผู้นั้นแข็งแกร่งมาก ไม่แน่ว่ามันอาจจะไม่มีชีวิตรอดกลับมาก็ได้
หลังจากรวบรวมสมุนไพรวิญญาณและแก่นพลังวิญญาณบางส่วนแล้ว มู่เฉียนซีก็พบว่าพวกเขากําลังต่อสู้กันอยู่หน้าถ้ำ
— โฟ่ววว! —
แทบไม่มีเวลาได้ตกใจ ลมแรงอันน่าสะพรึงกลัวพัดผ่านหน้าถ้ำ กวาดเอาหินที่อยู่หน้าถ้ำปลิวว่อน ส่วนหินใหญ่ถูกหั่นเป็นผุยผงในพริบตา
ลมโหดกระโชกแรงถึงเพียงนี้ หากเป็นมู่เฉียนซี มนุษย์ที่มีเลือดมีเนื้อออกไปจะเป็นอย่างไร แค่คิดก็รู้สึกสยองแล้ว
“บัดซบ! ทําไมพวกมันถึงมาอยู่ที่นี่ อย่างนี้เราก็ออกไปไม่ได้แล้วสิ ให้ตายเถอะ!” มู่เฉียนซีขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิดพลางกวาดตาคู่งามมองไปยังเงาร่างสีแดงเข้ม
“สหาย เจ้าต้องสู้เพื่อเอาชนะราชามังกรตัวนี้ให้ได้ ไม่เช่นนั้นหากมันเอาชนะกลับมาได้ และเห็นว่าสมบัติในรังของมันถูกมนุษย์กับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัวบุกเข้าไปขโมยเกลี้ยง พวกเราคงต้องจบสิ้นกันแน่ ๆ”
