็นสถานที่ที่งดงาม มิทราบว่าเจ้าพอใจหรือไม่ ?”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องสนใจว่าข้าจะพอใจหรือไม่ แค่เจ้าพอใจนั่นก็พอแล้ว” สายตาของมู่เฉียนซีส่องประกายเย็นวาบออกมา
“สาวน้อย เจ้าหมายความเช่นไร ?”
เงาร่างสีขาวเงาหนึ่งพุ่งผ่านไป อู๋ตี้กางกรงเล็บกระโจนเข้าไปอย่างรวดเร็ว
ชายชราชุดคุลมยาวสีเทาหลบไปอย่างรวดเร็ว เขากล่าว “ข้ารู้แต่แรกแล้วว่าเจ้ามีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ กระเรียนดำ จงฉีกเจ้าแมวน้อยตัวนั้นให้เป็นชิ้น ๆ!”
เมื่อสู้กันอยู่กลางอากาศ นกกระเรียนดำตัวนั้นจึงมีความได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ชายชราชุดเทาหมายจะฆ่ามู่เฉียนซีในทันที
และทันใดนั้นก็ได้มีเปลวเพลิงสีแดงเข้มพุ่งออกมาพร้อมกับตัวของเสี่ยวหง ชายชราชุดเทาต้องรีบหลบไป
เขาตะเบ็งเสียงออกมาด้วยความตกตะลึง “อะไรกัน ? นี่เจ้ายังมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามอีกหนึ่งตัว!”
ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็ยังไม่คิดปล่อยมู่เฉียนซีไป ยังคงพุ่งโจมตีตอบโต้อย่างดุดัน
มู่เฉียนซีสั่งให้สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นพาหนะของนางบินลงไปตรงกลางของป่าหนานเสีย ชายชราชุดสีเทากล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “แม่หนู เจ้าอย่าได้คิดหนี” เขาพุ่งทะลุผ่านการป้องกันของอู๋ตี้และเสี่ยวหงไป พลังระดับมหาจักรพรรดิพรั่งพรูออกมาและโจมตีไปยังมู่เฉียนซี
— บึ้ม! —
เสียงดังสนั่นเสียงหนึ่งบังเกิดขึ้น มู่เฉียนซีพลันตกลงไปทางส่วนกลางของป่าหนานเสียในทันที หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ นางรีบนำเอาเชือกเส้นหนึ่งออกมา
