ยาระดับแปด บริสุทธิ์เต็มร้อย เป็นยาที่ดีที่สุด!”
“ยาดีที่สุด!”
นั่นหมายความว่ายาที่ต่ำกว่ายาระดับแปด นางชนะแน่นอน
รองอาจารย์ใหญ่กล่าว “อาจารย์เก๋อเป็นถึงนักปรุงยาระดับสูง ยาที่เขาหลอมออกมาต้องเป็นยาที่ดีที่สุด!”
มู่เฉียนซีส่ายหน้าพลางกล่าว “รองอาจารย์ใหญ่ ถึงแม้ว่าท่านจะไม่เข้าใจในเรื่องการปรุงยา แต่ท่านก็น่าจะพอมีความรู้เรื่องหยูกยามาบ้าง ในฐานะที่เป็นถึงรองอาจารย์ใหญ่ของหน่วยสำนักปรุงยา หากไร้ความรู้จนเกินไป มันจะดูไม่ดีเอานะ!”
สีหน้าของรองอาจารย์ใหญ่เขียวคล้ำด้วยความโกรธ “นี่เจ้า……เจ้าว่าใครไร้ความรู้!”
มู่เฉียนซีหันไปมองนักเรียนห้องเจ็ด และกล่าวว่า “พวกเจ้าบอกรองอาจารย์ใหญ่ไปหน่อยซิ ว่ายาที่อาจารย์เก๋อหลอมออกมานั้นคือยาอะไร ?”
นักเรียนห้องเจ็ดตอบพร้อมกันว่า “สมุนไพรที่อาจารย์เก๋อใช้ก็คือรากสมุนไพรซาวเย่า โป่งรากสน อีกทั้งยังมี……”
“เพราะฉะนั้นยาที่เขาหลอมออกมาก็คือยาบัวหอม เป็นยาระดับเจ็ด!”
นักเรียนห้องอื่นต่างก็หันไปมองนักเรียนห้องเจ็ดห้องที่เคยได้ชื่อว่าเป็นสวะไร้ประโยชน์ด้วยความประหลาดใจ เพียงแค่ดูจากสมุนไพรวิญญาณที่ใช้ และระดับการใช้เปลวไฟในการหลอม ก็สามารถรู้ได้ว่าเป็นยาชนิดใด
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านดูสิ เรื่องที่ทุกคนรู้ แต่ท่านผู้เป็นรองอาจารย์ใหญ่กลับไม่รู้”
สีหน้าของรองอาจารย์ใหญ่ยิ่งทวีความเขียวคล้ำขึ้นเรื่อย ๆ เขากล่าวว่า “ข้าไม่ใช่นักปรุงยา การเป็นรองอาจารย์ใหญ่ก็เพียง
