ร่างของซู่ซินเซี่ยพุ่งไปชนกับต้นไม้ ตาเหลือกและหมดสติไป
หากเป็นเมื่อก่อนพวกเขาคงจะรวมตัวกันเพื่อซู่ซินเซี่ยแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขากลับกล่าวว่า “รวดเร็วฉับไว ระบายอารมณ์ได้ดีเยี่ยม!” สำหรับซู่ซินเซี่ยนั้น ไม่มีแม้แต่ความเห็นใจเลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ยังเหลือเวลาก่อนที่ตะวันจะตกดิน พวกเจ้าอยากจะท้าประลองก็รีบเข้ามา!”
ปัง! อีกทางด้านหนึ่ง โม่ซางคงถูกเตะกระเด็นออกจากลานประลอง
เขาแพ้แล้ว เพิ่มเข้ามาเรียนได้สองเดือน เมื่อเทียบกับยอดฝีมือที่ฝึกฝนอยู่ในสำนักศึกษามาเป็นเวลาปีสองปีแล้ว ความแข็งแกร่งของเขายังไม่เพียงพอ ต้องพยายามฝึกต่อไปถึงจะได้
เขามองไปที่ลานประลองนั้น หญิงสาวชุดม่วงที่ยืนอยู่อย่างสุกใสเป็นประกาย ดวงตาฉายแววโศกเศร้า
ดูท่าแล้วครั้งนี้คงจะตามนางไปไม่ได้แล้ว
การทดสอบชั้นระดับกลาง มู่เฉียนซีได้ผ่านการทดสอบอย่างฉะลุย
ทว่า หลังจากที่สอบผ่านแล้ว นางก็โดนอาจารย์ใหญ่ฉู่เรียกตัวไป เพราะว่ารองอาจารย์ใหญ่ซู่ของหน่วยสำนักปรุงยานั้นได้ก่อเรื่องขึ้นแล้ว
“นางวางยาพิษลูกสาวข้าในระหว่างการประลอง ละเมิดกฎการสอบประจำเดือน ควรจะไล่ออกไปจากสำนักศึกษาซะ” รองอาจารย์ใหญ่ซู่กล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว
มู่เฉียนซีกล่าว “วางยาพิษ! มีหลักฐานงั้นเหรอ ?”
ในเมื่อนางกล้าวางยาพิษ แน่นอนว่าไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้แน่
รองอาจารย์ใหญ่ซู่กล่าว “ท่านอาจารย์ท่านนี้เป็นอาจารย์ปรุงยาที่มีฝีมือเยี่ยมยอดที่สุดของสำนักศึกษาพวก
