สมอภาคไป
— แกรก! —
เสียงนิ้วของซู่ซินเซี่ยดังลอยมา นิ้วของนางพลันกลายเป็นนิ้วที่คมกริบขึ้นมาทันที
“นั่น… นั่นคงมิใช่กรงเล็บแทงกระดูกกระมัง ?!” เสียงใครคนหนึ่งดังขึ้น
“แม่นางซู่ฝึกทักษะวิญญาณเช่นนี้จนสำเร็จได้จริง ๆ ข้านั้นไม่เคยคิดเลย…”
“แม่นางซู่อะไรกัน ต้องเรียกว่านางมารซู่สิถึงจะใกล้เคียง นี่เป็นวิชาชั่วร้ายวิชาหนึ่งที่หญิงมารนั่นได้ฝึกเมื่อตอนนั้น มันสามารถฉีกเนื้อหนังมังสาของศัตรูออกได้เป็นพัน ๆ ชิ้น”
“นึกไม่ถึงเลยว่าแม่นางซู่จะเป็นเช่นนี้ มิใช่ว่านางแสนอ่อนโยนเป็นคนดีเสมอมาหรอกหรือ ?”
“คนดี ๆ ไม่มีทางฝึกทักษะวิญญาณเช่นนี้แน่นอน ข้าได้ยินมาว่าทักษะวิญญาณนี่มัน…”
เสียงกระซิบกระซาบของผู้คนแล่นเข้าไปในหูของซู่ซินเซี่ย ทำให้สีหน้าของนางเพิ่มความโหดร้ายยิ่งขึ้น นางแค้นใจมาก วันนี้เพื่อสู้กับมู่เฉียนซี ถึงต่อให้ตัวนางเองต้องเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาก็คุ้มค่า
ไม่ว่าอย่างไร นางจะให้มู่เฉียนซีชดใช้อย่างแสนสาหัส
เสียงดังเสียดแก้วหูแหวกอากาศ กระบวนท่านี้ของซู่ซินเซี่ยมุ่งเข้าเล่นงานฝ่ายตรงข้ามอย่างดุดัน
มู่เฉียนซีใช้ปลายเท้าดีดตัวจากพื้นขึ้นไปอยู่กลางอากาศก่อนจะปล่อยพลังลงไปต้าน “ทักษะเทียนซวน!”
— ตูม! —
ซู่ซินเซี่ยหลบหลีกทักษะเทียนซวนไปได้ มือทั้งสองข้างของนางแปรสภาพเป็นอาวุธที่คมที่สุดอีกครั้ง นางพุ่งไปทางมู่เฉียนซี แววตาแทบลุกเป็นเพลิง
หากโดนกรงเล็บแทงกระดูกนี้เข้าไป คนที่ได้เป
