บวนท่า สุดท้ายนางก็กำลังจะไม่สามารถปัดป้องกรงเล็บที่น่าพรั่นพรึงนั่นได้
ซู่ซินเซี่ยรีบคว้าโอกาสนี้กวาดกรงเล็บเรียวยาวแหลมคมไปยังใบหน้ารูปทรงไข่อันงดงามที่นางริษยาเป็นหนักหนา
ทุกผู้คนที่ดูอยู่พากันร้องออกมา “สวรรค์โปรด! รีบหลบเร็วเข้าสหายมู่”
“ซู่ซินเซี่ยเจ้าโหดร้ายเกินไป เห็นได้ชัดว่าเจ้าก็ชนะแล้ว แต่มันจำเป็นต้องทำลายโฉมหน้าของผู้อื่นด้วยรึ ?”
“ซู่ซินเซี่ย เจ้าทำให้ทุกคนผิดหวังจริง ๆ”
ก่อนหน้านี้ศิษย์ส่วนมากในห้องเรียนระดับกลางล้วนแต่เรียกซู่ซินเซี่ยว่าแม่นางซู่ด้วยน้ำเสียงแสดงความเคารพ แทบจะยกนางให้เป็นองค์หญิงประจำห้อง เป็นสตรีงามผู้อ่อนโยนและเป็นคนดีอย่างที่สุด แต่การต่อสู้ในวันนี้ทำให้ได้เห็นธาตุแท้ของนาง พวกเขาจึงเรียกชื่อนางโดยตรง หลายคนถึงกับปิดตาไม่กล้ามอง เพราะเกรงว่าต่อจากนี้มู่เฉียนซีคงจะ…
— ตึง! —
แต่ทันใดนั้นเอง เสียงคนล้มลงไปบนพื้นดังให้ได้ยิน
ทุกคนตะลึงลาน ในตอนนี้ซู่ซินเซี่ยนอนตัวแข็งทื่ออยู่บนพื้นต่อหน้ามู่เฉียนซี ส่วนมู่เฉียนซีไม่ได้รับบาดเจ็บตรงใดเลย
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?
พวกเขาล้วนงุนงง นี่มันไม่สามารเข้าใจได้
อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่ซู่ซินเซี่ยเองก็ไม่เข้าใจ นางกำลังจะฉีกทึ้งใบหน้าที่นางเกลียดนักเกลียดหนาของมู่เฉียนซีอยู่ดี ๆ เหตุใดจู่ ๆ ร่างกายของนางถึงแข็งทื่อและขยับไม่ได้
จะร้ายดีอย่างไรซู่ซินเซี่ยก็เป็นบุตรสาวของรองอาจารย์ใหญ่ นางพลันนึกอะไรบางอย
