ินเซี่ยยังคงปล่อยมาอย่างต่อเนื่องใกล้ตัวเข้ามาเรื่อย ๆ มู่เฉียนซีจึงได้นำเอาไพ่ตายใบสุดท้ายออกมา
กระบี่มังกรเพลิงถูกชักออกมา มู่เฉียนซีโบกสะบัดกระบี่ด้วยท่วงท่าแสนสง่า
“มังกรเพลิงพิฆาต!”
จังหวะที่มังกรเพลิงสีแดงฉานพุ่งออกไปนั้น ซู่ซินเซี่ยอัญเชิญสิ่งล้ำค่าออกมาสิ่งหนึ่งนั่นก็คือโล่หยกสีขาว
โล่หยกสีขาวป้องกันการโจมตีของมังกรเพลิงเอาไว้ ทำให้ซู่ซินเซี่ยไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
และทันใดนั้น…
— แกร๊ก! —
กระบี่ของมู่เฉียนซีหักอีกแล้ว
ทุกคนรอบบริเวณนั้นล้วนตะลึงงัน “กระบี่หักอีกครั้งแล้ว!”
“ทำไมกระบี่ของสหายมู่เฉียนซีถึงได้หักบ่อยนัก ?” “การโจมตีท่านั้นของกระบี่มังกรเพลิงร้ายกาจดีแท้ แต่เมื่อใช้ครั้งหนึ่งก็หักรอบหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินได้เห็นกระบี่เช่นนี้ น่าแปลกจริง ๆ”
กระบี่มังกรเพลิงของมู่เฉียนซีหักครั้งแล้วครั้งเล่า และมันก็ได้กลายเป็นเรื่องแปลกประหลาดที่สุดเรื่องหนึ่งของสำนักศึกษาซวนเสีย แต่จะว่าไป เมื่อเห็นว่ามันหักครั้งแล้วครั้งเล่าก็เริ่มทำให้เหล่าศิษย์คนอื่น ๆ ชาชินกับเรื่องนี้
ซู่ซินเซี่ยเก็บโล่นั้นไปพลางหัวเราะอย่างได้ใจ “ฮ่า ๆ ๆ มู่เฉียนซี กระบี่ของเจ้าหักแล้ว ไพ่ตายใบสุดท้ายของเจ้าห่วยมาก ใช้ครั้งเดียวก็หักจนใช้การไม่ได้ ตอนนี้แหละ เจ้าต้องกลายเป็นแม่ทัพผู้พ่ายศึกภายใต้น้ำมือของข้า!”
เงาร่างสีขาวเพิ่มความเร็วมากขึ้นไปอีก หลังจากที่มู่เฉียนซีได้สู้กับนางหลายกระ
