ต้นเร็วขึ้น
เมื่อนางเห็นใบหน้าของทั้งสองก็ตกตะลึงขึ้น ใบหน้าของชายหนุ่มถูกบดบังด้วยหน้ากากปีศาจอันน่ากลัว ทำให้นางรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
ใบหน้าอาจบดบังได้ แต่เสน่ห์ของเขานั้นมิอาจบดบังเอาไว้ได้
หญิงสาวในอ้อมกอดของเขา รูปร่างหน้าตาที่ไม่เป็นสองรองใครนั้นทำให้นางรู้สึกถูกคุกคาม
งดงาม สมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ อารมณ์ที่สงบและดูสูงส่งนั้นทำให้นางรู้สึกราวกับว่าสาวรับใช้ได้เจอกับราชินีก็มิปาน
ตอนนี้ในใจนางรู้สึกอิจฉาริษยาอย่างมิอาจเทียบได้ คิดอยากจะดึงหญิงสาวผู้นั้นออกมาจากชายผู้นั้นยิ่งนัก
นางเดินตรงไปที่จิ่วเยี่ยอย่างสง่างาม “สหายผู้นี้ ทางด้านนั้นมีตำราที่ข้าต้องการแต่ข้าเอาไม่ถึง เจ้าช่วยข้าหน่อยจะได้หรือไม่”
ดวงตาที่สดใสราวกับหยดน้ำค้างมองไปที่จิ่วเยี่ย ทำลายความสุขของจิ่วเยี่ยกับมู่เฉียนซี
ถึงแม้ว่าซู่ซินเซี่ยจะมาไม่ดี แต่กลับทำให้มู่เฉียนซีโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง คำถามของจิ่วเยี่ยที่ถามนางนั้นทำให้ความคิดนางสับสน ไม่รู้ว่าจะตอบเช่นไรดี
หากนางกล่าวอย่างโหดเหี้ยมว่าต้องการขับไล่เขาไป นางคิดว่าจิ่วเยี่ยต้องกอดนางและพาตัวนางไปแน่ ถึงอย่างไรเขาก็เป็นคนที่ไร้เหตุผลอยู่แล้ว
“ไสหัวไป!” จิ่วเยี่ยไม่แม้แต่จะมองหน้าซู่ซินเซี่ย พ่นคำสามคำออกมาด้วยความเย็นชา
ซู่ซินเซี่ยกล้ำกลืนใจจนดวงตาแดงก่ำ “ขะ ข้า ข้าไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนพวกเจ้าทั้งสอง เพียงแค่ว่าตำราเล่มนั้นมันสำคัญต่อข้ามาก เจ้าอย่าโกรธข้าเลยจะได้
