ให้เอง พวกเราไม่เป็นไร เดือนนี้ไม่สามารถเลื่อนชั้นเรียนได้ก็ยังมีเดือนหน้า”
ฉินปารีบกล่าวสำทับ “ใช่แล้ว เวลาเพียงหนึ่งเดือนพวกเราสามารถรอได้ แต่ว่าพี่ใหญ่มู่จะให้ไอ้คนเลวเช่นนั้นได้ใจไปมิได้”
มู่เฉียนซี “ไม่! ข้าไม่อยากทำให้พวกเจ้าต้องเสียเวลาเพราะข้า” พลังวิญญาณในเวลานี้นั้นขาดแค่เพียงไม่มากนัก แน่นอนว่านางมีวิธีเติมเต็มมัน
ขอแค่เพียงทำให้พลังของทักษะเทียนซวนมีอานุภาพที่ทรงพลัง พยัคฆ์สะท้านฟ้าก็มิใช่ภัยคุกคามอีกต่อไป
มู่เฉียนซีกลืนยาเข้าไปเม็ดหนึ่ง พลังวิญญาณในร่างของนางพลันเต็มอิ่ม
ในตอนนี้เอง พยัคฆ์สะท้านฟ้ามุ่งมาทางมู่เฉียนซีอย่างดุดัน ถ้าหากว่าถูกมันโจมตีเข้าละก็ เกรงว่ากระดูกคงป่นไปทั้งตัวแน่
“เสี่ยวซี!” “พี่ใหญ่!”
โม่ซางคงและฉินปารู้สึกตึงเครียดอย่างที่สุด
เหล่าอาจารย์ที่ซุ่มดูอยู่ก็ตึงเครียดไม่ต่างกัน พวกเขานั้นตั้งใจจะเข้าไปช่วยเพราะสาวน้อยที่กำลังจะถูกโจมตีผู้นี้ไม่มีทางหลบได้พ้นอย่างแน่นอน
แต่อาจารย์ใหญ่ฉู่ดึงตัวพวกเขาเอาไว้ “ช้าก่อน รออีกสักหน่อย”
นี่เป็นลูกศิษย์วิปริตที่ท่านผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นฝึกสอนมา ไม่แน่ว่าบางทีนางอาจมีวิธีรับมือกับมันก็เป็นได้ หากพวกเขาออกตัวไปช่วยอย่างกะทันหันอาจเป็นการไปทำให้เสียเรื่องโดยเปล่าประโยชน์
ต้องทราบก่อนว่าการที่อาจารย์แทรกแซงเข้าช่วยเหลือศิษย์ที่กำลังได้รับอันตรายในการสอบ นั่นหมายถึงว่าศิษย์ผู้นั้นสละสิทธิ์ในการสอบครั้งนั้นไป
มู่เฉียนซ
