นตา
“โม่ซางคงเจ้ามาแล้ว” มู่เฉียนซีเอ่ยปากขึ้น
“เสี่ยวซี” โม่ซางคงหันกลับไปมอง แววตาของเขาฉายความประหลาดใจออกมา
“เมื่อเข้าเรียนได้ครึ่งเดือน อาจารย์ให้พวกเราทำการฝึกราวกับปีศาจร้าย ไม่ทราบว่าช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมาเป็นเช่นไรบ้าง ? แล้วอาจารย์ของเจ้าเป็นยังไง ดีหรือไม่ แล้วเจ้า…” “นางสบายดี”
โม่ซางคงยังมีเรื่องอีกมากมายที่อยากถาม แต่ปรากฏว่ายังไม่ทันได้ถามจบก็พลันมีเสียงเสียงหนึ่งที่สามารถทำให้ร่างกายทุกขุดแข็งทื่อลอยมา เจ้าของเสียงนั้นเป็นชายร่างสูงใส่ชุดคลุมสีดำยาวตลอดทั้งตัว ใบหน้าของเขาถูกบดบังด้วยหน้ากากผีสีดำสนิท ไม่ว่าจะมองมุมใด เขาผู้นี้เปรียบดั่งบุรุษเทพมารก็มิปาน
กลิ่นอายอันน่าเกรงขามแฝงเร้นไปด้วยความเย็นชาและการเหยียดหยาม
มู่เฉียนซีรีบกล่าว “นี่เป็นอาจารย์พิเศษส่วนตัวของข้าเอง อาจารย์หวงจิ่วเยี่ย เขาสอนข้าแค่เพียงคนเดียวเท่านั้น ในครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ไม่เลวเลย และอีกไม่นานข้าก็จะบรรลุไปถึงขั้นจักรพรรดิแล้ว”
“อาจารย์พิเศษงั้นรึ ? โอ้!” ในฐานะนายน้อยของตําหนักโม่อวี่ โม่ซางคงรู้จักสำนักศึกษาซวนเสียอย่างแจ่มแจ้ง ที่สำนักส่วนนอกไม่มีใครมีเกียรติพอที่จะได้มีอาจารย์พิเศษส่วนตัวเช่นนี้เลย อีกทั้งพลังความสามารถของอาจารย์ผู้นี้ยังมิอาจหยั่งถึงได้ แม้จะเป็นบิดาของเขาก็ยังมิอาจเทียบชั้นด้วยได้
จิ่วเยี่ยไม่สนใจโม่ซางคงอย่างสิ้นเชิง สายตาเยือกเย็นของเขาตกอยู่ที่มู่เฉียนซีตลอดเวลา
โ
