รู้สึกชาไปทั้งตัว
“จิ่วเยี่ย เจ้ากำลังหลงใหลข้า เจ้าไม่กลัวข้าจะกินเจ้าเหรอ!” มู่เฉียนซีถูกเขายั่วเย้าจนทนไม่ไหว ลืมตาขึ้นมาจ้องมองเขา
“ซี ตอนนี้ไม่ได้!”
รู้ดีว่าใจตัวเองนั้นต้องการมาก แต่ครานี้กลับปฏิเสธอย่างรวดเร็ว มู่เฉียนซีแอบบ่นอยู่ในใจ
“แต่ซีลวนลามข้าได้!” จิ่วเยี่ยขยับเข้าใกล้มู่เฉียนซี
“จะลวนลามเช่นไรก็ได้ทั้งนั้น!”
มู่เฉียนซีนึกถึงผลลัพธ์จากการที่ลวนลามเขาไปเมื่อครั้งก่อน ต่อมาก็กลับกลายเป็นหนี้เลือด!
“หน้าเนื้อใจเสือ ใจดำ ข้าไม่หลงกลเจ้าหรอก ข้าดูเจ้าออก” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกฉายแววผิดหวังออกมา มองหญิงสาวตรงหน้า เขาอยากจะกลืนกินนางเข้าไปจริง ๆ แต่กลับทำไม่ได้!
จิ่วเยี่ยยับยั้งอารมณ์และความรู้สึกของตัวเองเอาไว้ แววตาก็ค่อย ๆ เย็นยะเยือกขึ้น จากนั้นก็นวดให้มู่เฉียนซีเพื่อทำให้นางรู้สึกสบายไปทั่วทุกเส้นประสาท
เขากับซีจะต้องหาวิธีทำลายล้างคำสาปนั้นให้ได้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ทนที่จะจากไปจากนางหรือทำร้ายนางไม่ได้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะทำให้ซีเป็นผู้หญิงของเขาให้ได้
ที่แท้ มนุษย์ก็ล้วนแต่ถูกบีบบังคับทั้งนั้น
นักเรียนที่อกสั่นขวัญหายกับความเจ็บปวดทรมานจากยาพิษเหล่านั้น ในที่สุดก็ทำภารกิจได้สำเร็จแล้ว มู่เฉียนซีกล่าว “ต่อไป ข้าจะอธิบายความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการปรุงยา หากพวกเจ้าจำไม่ได้แล้วล่ะก็……”
มู่เฉียนซีจ้องมองพวกเขาด้วยสายตาเป็นนัยว่าพวกเจ้าต้องเข้าใจ
