ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น
ท่านพ่อท่านแม่ช่วยข้าด้วย! ท่านอาจารย์ใหม่ผู้นี้วิปริตเกินไปแล้ว ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!
การปรุงยาที่มู่เฉียนซีอธิบายนั้นไม่เหมือนกับที่อาจารย์ท่านอื่นได้อธิบายไว้ ครั้นนี้จึงไม่ได้ทำให้พวกเขาหลับไปในขณะที่ฟัง อีกทั้งยังทำให้พวกเขาจดจำได้ง่ายด้วย
ฝูหวงจี้เหินรู้สึกทึ่งกับการอธิบายนั้น ทว่า ดวงตาของเขาฉายแววโศกเศร้าออกมา ท่านอาจารย์ช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ แต่ในที่สุดเขาก็คงจะทำให้เขาผิดหวังอยู่ดี!
มาวันที่สาม มู่เฉียนซีก็ได้ค้นพบพรสวรรค์สามารถในการเรียนรู้ของพวกเขาแล้ว พวกเขาเหล่าไม่ใช่สวะไร้ประโยชน์ และไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าอัจฉริยะเหล่านั้นเลย แต่เป็นเพียงเพราะว่าเหตุผลหลาย ๆ อย่างที่เป็นปฏิปักษ์จึงไม่อยากเรียน
แต่จริง ๆ แล้วพวกเขาอยากจะเรียน เรียนมากแค่ไหนก็ไม่ใช่ปัญหา
การสอนและการฝึกทั้งสองอย่างไม่อาจละเลย การเริ่มแผนการอบรมและฝึกฝนสวะไร้ประโยชน์ของมู่เฉียนซีนี้ช่างน่าสนใจมาก แต่นักเรียนห้องเจ็ดกลับใช้ชีวิตราวกับอยู่ในนรกก็มิปาน
หลายคนมักจะได้ยินเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าอนาถดังก้องออกมาจากห้องเจ็ด ในที่สุดก็สอนมาถึงวิธีการปรุงยา ผลสุดท้ายหวงฝู่จี้เหินก็ลุกขึ้นยืนและกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ข้าจะขอลา”
