อัจฉริยะไปก็คงไม่รู้สึกถึงความสําเร็จอะไรหรอก หากเจ้าสามารถฝึกเศษขยะให้กลายเป็นอัจฉริยะได้ นั่นคงจะกลายเป็นปาฏิหาริย์ของสํานักศึกษาซวนเสียของพวกเราอย่างแน่นอน! จริงไหมล่ะ ?”
“ใช่! ใช่แล้ว” เพื่อระงับความโกรธของมู่เฉียนซี และกลัวว่ามู่เฉียนซีจะหนีไปเช่นนี้ ในที่สุดพวกเขาก็พบข้ออ้างที่จะโน้มน้าวนางได้
“ถ้าหากเจ้าต้องการเปลี่ยนขยะให้กลายเป็นอัจฉริยะ นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าพวกเขามีคุณสมบัติเป็นอัจฉริยะเจ้าถึงจะทำได้ เอาข้อมูลของพวกเขามาซะ”
“ได้เลย!”
มู่เฉียนซีอ่านข้อมูลนั้นแล้วถึงกับปวดศีรษะ นักเรียนห้องเจ็ดระดับปฐพี ส่วนหนึ่งล้วนเป็นลูกหลานของนักปรุงยาที่มีชื่อเสียงและฝีมือร้ายกาจที่ต้องการให้บุตรหลานของตนสืบทอดวิชาปรุงยาของพวกเขา แต่สุดท้าย ต่อให้ถูกส่งเข้าสํานักย่อยปรุงยาก็ไม่ศึกษาไม่เรียนรู้จนไร้ความสามารถอยู่ดี
บางคนต้องการให้บุตรหลานเป็นนักปรุงยามากเสียจนส่งสมุนไพรวิญญาณไปยัดใต้โต๊ะ และ…
“ดูผลในวันพรุ่งนี้ กลับไปฝึกกันก่อนแล้วกัน” มู่เฉียนซีกลับมาที่สำนักส่วนนอกเพื่อเปลี่ยนโฉมหน้า แต่สุดท้ายก็ได้ยินเสียงคนตะโกนเสียงดังโหวกเหวกอยู่หน้าประตูหอพักของนาง
“มู่เฉียนซี เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้เลย!”
