ปรากฏว่าตาเฒ่าดื้อรั้นพวกนั้นนำเอายาออกมากองหนึ่ง เมื่อนางมองไปที่ขวดยานั้น มู่เฉียนซีก็รู้ในทันทีว่ามันถูกซื้อมาจากหอหมอปีศาจ
“เจ้าหนู เจ้ารีบบอกข้าทีเถอะว่ายาเม็ดไป๋เทียนหลิงนี้ ทำไมถึงได้หลอมออกมาบริสุทธิ์เช่นนี้ได้ ? และยาเข็มนี้ก็ด้วย ทำไมมันถึงได้ให้ผลเช่นนี้ ทำไมเจ้าถึงปรุงออกมาได้บริสุทธิ์นัก ?”
“แล้วก็…”
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ข้าต้องขอโทษท่านปู่ทั้งหลายด้วย นี่เป็นความลับของหอหมอปีศาจของข้า จะมาบอกผู้อื่นเช่นนี้ เกรงว่าไม่ค่อยดีเท่าไรนัก”
“เจ้าหนู ถ้าหากว่าเจ้าบอกข้าก็ถือว่าเจ้าสอบผ่านการทดสอบ เจ้าสามารถเข้ามาเป็นอาจารย์ที่สำนักย่อยปรุงยาได้”
“ใช่ ๆ ๆ ขอเพียงเจ้าบอกพวกข้า ก็มาเป็นอาจารย์ได้เลย”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “อ้อ เช่นนั้นก็… ได้!”
“ยานี้…”
นี่เป็นเพียงยาส่วนหนึ่งของหอหมอปีศาจเท่านั้น บอกพวกเขาไปก็ไม่เป็นปัญหาอะไร
อีกทั้งพวกเขานั้นเป็นอาจารย์ของสำนักศึกษาซวนเสีย คงจะไม่ไปแข่งทำกิจการค้าโอสถกับนาง ถ้าหากว่าสามารถทำให้พวกเขาเปลี่ยนใจไปเป็นแขกของหอหมอปีศาจได้ละก็ เช่นนั้นคงเป็นการดีอย่างที่สุดแล้ว”
ในตอนนี้มู่เฉียนซีไม่ได้คิดเพียงแต่จะขุดเอาเหล่าศิษย์ที่มีความสามารถไปเท่านั้น นางยังมีความคิดที่จะขุดเอาตัวอาจารย์ของที่นี่ไปด้วย ถ้าหากว่าตีนกำแพงของสำนักศึกษาซวนเสียถูกขุดจนว่างเปล่าไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าเมื่อตอนที่อาจารย์ใหญ่ผู้ลึกลับกลับมาถึงสำนักศึกษาแล้ว เขาจะบ้าคล