มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าทั้งสองคนก็ดูดีทั้งคู่นั่นแหละ แต่หากวัดกันแล้วล่ะก็ แน่นอนว่าต้องเป็นจิ่วเยี่ยที่สมบูรณ์แบบที่สุด เจ้าดูเป็นผู้ใหญ่กว่าเจ้านั่นมาก”
“ใช้ไม่ได้!” มู่เฉียนซียกย่องจิ่วเยี่ย ทำให้จิ่วเยี่ยเก็บงำความเย็นยะเยือกนั้นไป แต่เขายังคงไม่ร่าเริงอยู่ดี
“ตอนนี้ข้ายังต้องการใช้สองตัวตนอยู่ ข้ากับอาถิงมีพันธสัญญาต่อกัน การแปลงกายนี้มันสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว หากเจ้าทนเห็นหน้านี้ของอาถิงไม่ได้จริง ๆ ข้าจะให้เจ้าต่อยสักหมัด!” มู่เฉีนซีอธิบาย
จิ่วเยี่ยมองตามู่เฉียนซี ถึงแม้ว่ารูม่านตาจะเปลี่ยนไป แต่แววตานั้นก็ยังคงเป็นของมู่เฉียนซีอยู่ มิใช่ของศาลาเลือนรางเก้าชั้น
ใบหน้านี้ เมื่อเห็นแล้วก็ปลุกความเกลียดชังอยากจะกระชากเสียให้แหลก ทว่า ตอนนี้ผู้ที่ใช้ใบหน้านี้คือมู่เฉียนซี จิ่วเยี่ยจะต่อยได้เช่นไร
“ข้าทำไม่ได้! ศาลาเลือนรางเก้าชั้นตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่ค่อยต่อยก็แล้วกัน”
“อืม!” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
อาถิงที่กำลังหลับใหลอยู่ในตอนนี้ รับรู้ได้ถึงความอาฆาตพยาบาทจากด้านนอกอย่างแปลกประหลาด
การเปิดกิจการหอหมอปีศาจในเสียโจวครั้งนี้ หมอปีศาจเป็นผู้บัญชาการด้วยตัวเอง จากนั้นก็ลงมือรักษาคนป่วยด้วยตัวเอง อีกทั้งเม็ดยาวิญญาณและโอสถนั้นอุดมสมบูรณ์และมีประสิทธิภาพมาก หอหมอปีศาจไม่อยากจะมีชื่อเสียงอันโด่งดังก็ไม่ได้แล้ว
ชั่วครู่หนึ่ง ชื่อเสียงของหอหมอปีศาจก็โด่งดังไปทั่วทั้งเสียโจว คนจำนวนไม่น้อ
