สองเป็นผู้ชาย!
อาจารย์ใหญ่ฉู่มองไปที่จิ่วเยี่ยแล้วถามว่า “นายท่านจิ่วเยี่ย ไม่ทราบว่าหมอปีศาจมู่ซีที่ท่านว่า เขามาแล้วหรือยัง ?”
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวว่า “อาจารย์ใหญ่ฉู่ ข้าก็อยู่ตรงหน้าท่านแล้วนี่ไง ยังจะถามอีกว่าข้ามาแล้วหรือยัง ท่านเมินเฉยต่อข้ามากเกินไปหรือเปล่า ?”
สีหน้าของอาจารย์ใหญ่ฉู่พลันเปลี่ยนไปทันที เขากล่าว “เจ้าคือ หมอปีศาจมู่ซี ?”
ไม่นานมานี้ หมอปีศาจมู่ซีถูกขนานนามราวกับเป็นตำนาน ถึงแม้จะได้ยินมาว่าเขานั้นยังเป็นชายหนุ่มอายุยังน้อย แต่ก็คิดไม่ถึงว่าจะเป็นเด็กหนุ่มที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาราวกับภูตปีศาจที่ดูเหมือนเพิ่งจะบรรลุนิติภาวะเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “ตัวจริงแน่นอน!”
“เช่นนั้นก็ตามข้ามา! หลายวันมานี้ข้าก็ได้ยินชื่อเสียงของเจ้ามาแล้ว ข้าเชื่อว่าเจ้าจะสามารถจัดการกับการกลั่นแกล้งของพวกคร่ำครึดื้อรั้นเหล่านั้นได้แน่นอน”
เสียงที่เย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้นว่า “มีคนกล้ากลั่นแกล้งซีงั้นเหรอ ?”
อาจารย์ใหญ่ฉู่เหงื่อตกพลั่กไปชั่วขณะ ตอนนี้เขารู้สึกอยากจะเก็บศพของพวกนักปรุงยาคร่ำครึเหล่านั้นเสียแล้ว
ทันใดนั้นเองเขาก็กล่าวความจริงออกมา
“เอ่อ คือว่า ไม่ใช่กลั่นแกล้ง แต่เป็นการทดสอบ เป็นการทดสอบ!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “อาจารย์ใหญ่ฉู่วางใจได้! ต่อให้พวกเขาคิดจะกลั่นแกล้ง ก็ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก!”
อาจารย์ใหญ่ฉู่ได้พาพวกเขามาที่หน่วยสำนักปรุงยา เมื่อข่าวนี้ถึงหูเหล่าผู้อาวุโ
