สทั้งหลาย พวกเขาก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
“เหล่าฉู่มาแล้ว!”
“ ในที่สุดเจ้าเด็กนั่นก็มาสักที นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว เร็ว ๆ หน่อยจะได้หรือไม่!”
“นั่นน่ะสิ! อย่าคิดว่าเป็นถึงอาจารย์ใหญ่แล้วจะมาวางอำนาจกับพวกเราได้นะ”
สุดที่จะทนได้แล้วจริง ๆ พวกเขาพากันพรวดออกไป ตาเฒ่าเหล่านี้ต่างก็เบียดเสียดเข้ามาพร้อมกัน
พวกเขายิ้มพลางกล่าว “เหล่าฉู่! เจ้ามาแล้ว!”
“วันนี้มาเช้าตรู่เลย ลำบากเจ้าแล้ว”
“……”
ใบหน้าของตาเฒ่าคร่ำครึเหล่านี้ยิ้มแย้ม ออกมาต้อนรับเขาอย่างเป็นมิตร ตอนนี้อาจารย์ใหญ่ฉู่รู้สึกเหมือนกับเห็นผีก็มิปาน
เขากล่าวอย่างตะกุกตะกักว่า “พะ พะ พวกเจ้าเหล่าตาเฒ่าคร่ำครึ กินยาผิดไปหรือไม่!”
กินยาผิดไปแน่นอน เมื่อก่อนพวกเขาต่างก็หยิ่งยโสมาก เห็นหน้าเขาแล้วก็รู้สึกไม่พอใจ เหตุใดครานี้ถึงได้ต้อนรับเขาดีเช่นนี้!
“ผู้นี้คงจะใช่หมอปีศาจมู่ซีใช่หรือไม่ ?”
แน่นอนว่าการกระตือรือร้นเช่นนี้เป็นเพียงเวลาแค่ชั่วครู่เท่านั้น ไม่นานนัก สายตาของพวกเขาก็จับจ้องไปที่มู่เฉียนซี
“ยังหนุ่มอย่างที่ร่ำลือกันไว้จริง ๆ!”
“เจ้าหนู รีบตามพวกข้ามาเถอะ เร็วเข้า!”
ตาเฒ่าผู้คร่ำครึเหล่านี้ได้จูงมู่เฉียนซีเข้าไปในห้อง และปิดประตูทิ้งให้อาจารย์ใหญ่ฉู่อยู่ด้านนอกแต่เพียงผู้เดียว
วันนี้เหล่าตาเฒ่าคร่ำครึกลุ่มนี้ทำตัวแปลกประหลาดเกินไปแล้ว เขารู้สึกกลัวว่าเจ้าหนูที่ถูกลากเข้าไปด้านในผู้นี้ จะถูกเหล่าตาเฒ่าคร่ำครึกลืนกินไปเสียจริง
“นี
