่เฒ่าชราแต่ละคนคิดว่าสามารถหลบหนีเอาตัวรอดไปได้สบาย ๆ กันรึ ?” อาจารย์ใหญ่ฉู่กล่าวเสียงขรึม
“ก็ได้ ๆ ตอบรับให้เจ้าเด็กนั่นมาเป็นอาจารย์ที่สำนักย่อยปรุงยาเราก็ได้ แต่เขาจะต้องผ่านการทดสอบการปรุงยาจากข้าก่อนถึงจะมาเป็นอาจารย์ได้ ถ้าหากว่าเจ้าเด็กนั่นไม่รู้เรื่องอะไรเลยแล้วจะมาเป็นอาจารย์ที่สำนักย่อยปรุงยาของพวกเรา เช่นนั้นก็จะเป็นที่ขบขันแก่ผู้อื่น”
อาจารย์ใหญ่ฉู่สูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ ก่อนจะกล่าว “ไม่มีปัญหา” เขาพยายามคิดปลอบใจตัวเองว่าคนที่ท่านผู้ยิ่งใหญ่รู้จักคงมิใช่ผู้ไร้ความสามารถ เมื่อต้องผ่านการทดสอบแน่นอนว่าคงไม่มีปัญหา …กระมัง ?
“รอหลังจากการทดสอบไปเจ็ดวัน ปล่อยให้คนผู้นั้นคอยไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
อาจารย์ใหญ่ฉู่อดไม่ได้ที่จะสบถอยู่ในใจ ‘บัดซบ! ไอ้เฒ่าพวกนี้ก็ดื้อรั้นเสียจริง เมื่อตอบรับแล้วยังยื้อออกไปอีกตั้งเจ็ดวัน ถ้าหากว่าท่านผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา ปัญหาตามมาแล้วได้ซวยกันหมดนี่แน่’
เขาเองรู้จักขีดความอดทนของพวกตาเฒ่าหัวรั้นเหล่านี้ดีจึงตอบกลับไป “ได้ ข้าจะบอกเขาแล้วกัน”
……
“หลังการทดสอบเจ็ดวันรึ ?” มู่เฉียนซีถามเสียงต่ำ
“ได้ ข้าไม่มีปัญหา”
“เจ็ดวันหลังจากนั้น โม่จิ่นเองก็คงจะสร้างหอหมอปีศาจที่เมืองเสียเสร็จเป็นที่เรียบร้อยแล้ว”
เพียงเวลาไม่ถึงเจ็ดวัน มู่เฉียนซีก็กลับได้รับข่าวจากโม่จิ่นแล้วว่าในวันพรุ่งนี้หอหมอปีศาจจะเปิดกิจการแล้ว
น่าเสียดายที่เมื่อเข้ามาในสำ
