ู่เฉียนซีตกใจสะดุ้งเล็กน้อย นี่นางคิดมากไปเอง ? ความรู้สึกไวเกินไป ? หรือว่า……
เห็นได้ชัดว่าเขามาที่นี่ มานอน มากอด มาจูบ ในใจของมู่เฉียนซีรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก
หรือว่าตัวเองนั้นจะคะนึงถึงเขามากเกินไปแล้ว ก็เลยเหมือนถูกปีศาจร้ายสิงเช่นนี้!
เวลาไม่เพียงพอที่จะให้นางคิดฟุ้งซ่านต่อไป เพราะอีกไม่นานก็จะถึงเวลาที่นักเรียนใหม่รวมตัวกันแล้ว
หลังจากที่มู่เฉียนซีอาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วก็รีบไปที่ลานรวมตัวอย่างรวดเร็ว อาจารย์ใหญ่จากสำนักศึกษาได้กล่าวสุนทรพจน์อย่างกระตือรือร้น ต้อนรับอัจฉริยะรุ่นใหม่ที่สอบเข้าสำนักศึกษาซวนเสียได้
“ในฐานะนักเรียนใหม่ พวกเจ้าจะได้เข้าห้องเรียนระดับต่ำ แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นห้องเรียนระดับต่ำ สำนักศึกษาของพวกเราก็จะดำเนินการสอนอย่างยอดเยี่ยม เพราะฉะนั้นนักเรียนทุก ๆ สิบคนจะมีอาจารย์ผู้รับผิดชอบหนึ่งคน”
“เอาหล่ะ ต่อไปก็เริ่มประกาศรายชื่อ!”
ในขณะที่อาจารย์ใหญ่เริ่มประกาศรายชื่ออยู่นั้น โม่ซางคงก็เดินไปข้าง ๆ มู่เฉียนซีและกล่าวว่า “ข้าชอบมาก หากได้ห้องเรียนเดียวกับเสี่ยวซี!”
เพียงแค่กล่าวคำนี้ออกไป โม่ซางคงกลับรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายแห่งจิตสังหารที่เข้ามาอย่างแปลกประหลาด
กลิ่นอายแห่งจิตสังหารนี้ช่างทำให้คนขนลุกขนพองยิ่งนัก ราวกับว่าภายในชั่วพริบตาเดียวก็สามารถทำให้เขาสลายหายไปได้ก็มิปาน
นี่มันเกิดสิ่งใดขึ้น ? เขาอยู่ภายในสำนักศึกษา ไปยั่วยุผู้ใดเข้า ถึงได้ทำให้ศัตรูโกรธ
