เบะปาก “อะไร อยากจะได้ยาแก้พิษ ไม่มีทาง! เจ้าจงคันต่อไปเหอะ” “เฮ้ย! จัดการฟาดขาไอ้เจ้านั่นให้หัก ส่วนแม่นางคนนี้ เอายานั่นยัดปากนางเสีย”
เห็นได้ชัดว่าคนพวกนี้คิดที่จะเอาคนหมู่มากมารังแกคนหมู่น้อย
ส่วนคนอื่นที่อยู่ในห้องแห่งนี้นั้นก็ไม่อยากเข้ามายุ่งเกี่ยว พวกเขามาที่นี่เพื่อพักผ่อน ไม่ต้องการเปลืองแรงกับการต่อสู้ไร้ประโยชน์
คนของนายน้อยหวังจำนวนหลายสิบคนพุ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับมู่เฉียนซีและฉินปา พวกเขานั้นคิดว่าทั้งสองจะไม่สามารถต่อกรกลับได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉินปา เมื่อตอนที่เขาเข้ามาในห้องนี้ในตอนแรก พลังวิญญาณของเขาถูกใช้ไปจนหมดเกลี้ยงเป็นที่เรียบร้อยถึงได้สลบไปในทันทีแบบนั้น และตอนนี้ คาดว่าเขาคงเหลือพลังชีวิตอีกแค่เพียงไม่เท่าไร
มู่เฉียนซีจนปัญญา “นี่เป็นครั้งแรกที่เจอคนรนหาที่ตายเช่นเจ้า โง่จริง ๆ”
ทุกคนล้วนแต่เป็นผู้มาสอบ เมื่อผ่านการสอบต่าง ๆ มาได้จนถึงจุดนี้ก็นับว่าไม่ง่าย นางเพียงแค่ใช้ผงยาที่ทำให้เขาคันเพียงเล็กน้อยเพื่อตักเตือนเท่านั้น แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าฝ่ายตรงข้ามดันอยากที่จะมาสู้เพื่อรนหาที่ตายอีก
สายตาของฉินปาเปลี่ยนกลายเป็นเย็นยะเยือก คนเหล่านี้มิเพียงแต่คิดจะทำให้เขาพิการ แต่ยังบังอาจคิดลงมือกับพี่ใหญ่มู่
รนหาที่ตายดีแท้!
ฉินปา “พี่ใหญ่มู่ ไอ้พวกเศษสวะพวกนี้ปล่อยให้ข้าจัดการเถอะ ท่านพักผ่อนให้สบายดีกว่า”
ไม่นานนัก ร่างของฉินปาพลันพุ่งออกไปรวดเร็วราวสายฟ้าแลบ พลั
