ทันทีที่มู่เฉียนซีพุ่งเข้าไปในหอร้อยหลอม พลันพบกับคู่ต่อสู้ของนางนั่นก็คือมนุษย์โลหะที่เป็นเพียงหุ่นไร้ชีวิตกลุ่มใหญ่ พลังความแข็งแกร่งของมันอยู่ในขั้นราชาแห่งภูตระดับเก้าเหมือนกับนาง
นี่มัน…
ในเมื่อความแข็งแกร่งเทียบเท่ากัน และตัวของนางเองที่มีความสามารถในการต่อสู้ข้ามระดับขั้น เช่นนั้นแล้วการรับมือกับพวกมันมิใช่เรื่องยาก
— ปัง! ปัง! ปัง! —
นางโจมตีใส่พวกมันไปทีละตัวพลางกวาดตามองไปรอบด้านเพื่อคิดหาวิธีขึ้นไปชั้นต่อไป
ทว่าไม่ง่ายขนาดนั้น เจ้ามนุษย์โลหะฝ่ายตรงข้ามกระโจนเข้ามาตัวหนึ่ง จากนั้นก็เข้ามาอีกตัวเป็นสองต่อหนึ่ง สามต่อหนึ่ง…
สี่ต่อหนึ่ง…
ความสามารถของพวกมันเพียงแค่ระดับเก้าเท่านั้น เมื่อเข้ามาสิบต่อหนึ่งพร้อมกัน มู่เฉียนซีก็จัดการทีเดียวจนเรียบร้อยสิ้นไปตามเรื่อง
— ครืด! ครืด! —
โซ่เหล็กเส้นหนึ่งตกลงมาจากฟากฟ้า
“เอ๊ะ! โซ่ แสดงว่าไม่มีบันได ทำได้แค่ปีนโซ่เหล็กขึ้นไปเท่านั้น เจ้าหอนี่มันจริง ๆ เลย” มู่เฉียนซีพึมพําแต่ก็จำใจปีนขึ้นไป
เมื่อมาถึงชั้นสอง ก็พบกับกลุ่มมนุษย์โลหะเจ้าเก่า ที่คราวนี้วนกันเข้ามาต่อสู้รัว ๆ แทบไม่ให้นางได้มีจังหวะหายใจหายคอ อย่างไรก็ตาม นางค้นพบสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจมากนั่นคือความแข็งแกร่งของพวกมนุษย์โลหะเหล่านี้ยังคงเท่ากับนางอีกเช่นเคย มู่เฉียนซีคิดกับตัวเองว่า ‘คู่ต่อสู้ของหอร้อยหลอมนี้ น่าจะตั้งระดับคู่ต่อสู้ตามระดับของผู้เข้าสอบ ดังนั้นคู่ต่อสู้ที
