่เฉียนซีแค่นเสียงหงุดหงิด “เหอะ! ข้าไม่ได้ฝึกทักษะเทียนซวนให้ดีมานานแล้ว พวกเจ้าเป็นคู่ฝึกซ้อมที่ดียิ่งนัก วันนี้ข้าจะเอาพวกเจ้ามาเป็นเป้าฝึกให้หมด”
“ทักษะเทียนซวน!”
— ครืน! —
การสิ้นเปลืองของพลังเทียนซวนนั้นมากล้นเกินจินตนาการ เมื่อใช้อย่างไม่หยุดหย่อนอาจทำให้พลังวิญญาณของนางหมดลงได้ แต่โชคดีที่นางมีพลังวิญญาณสำรองมากเพียงพอ
หากคิดจะเอาชนะทั้งหมดร้อยหลอมให้สำเร็จ นอกจากพลังการต่อสู้อันแข็งแกร่งและเจตจํานงแห่งการต่อสู้ หากว่าไม่มีทรัพยากรเพียงพอที่จะฟื้นฟูพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่องก็คงทะลุผ่านไปได้ยาก
แม้มีข้อบกพร่องแต่นางมียาเม็ดเพียงพอ มู่เฉียนซีจึงมีความมั่นใจต่อตนเอง
“ทักษะเทียนซวน!” นางตะโกนขณะที่พวกมนุษย์โลหะงั่ง ๆ ทั้งหลายยังคงทยอยดาหน้ากันเข้ามา
ห้าสิบห้า… ห้าสิบหก….
หกสิบ…
หลังจากเอาชนะมนุษย์โลหะไปได้หกสิบตัว มู่เฉียนซีนึกว่าตนสามารถขึ้นไปชั้นที่ห้าได้แล้ว แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่ายังมีนุษย์โลหะอีกหกสิบเอ็ดตัวโผล่ออกมา
“โอ๊ย! ยังจะต้องสู้อีกเรอะ ?” เหนื่อยก็เหนื่อยแล้วยังจะต้องสู้อีก นางนั้นแสนขุ่นเคืองใจ ทว่าก็ได้แต่จำยอม
“สู้ก็สู้ ข้าไม่กลัวพวกเจ้าหรอก!”
…
“หกสิบหลอมแล้ว เจ้านักเรียนมารนั่นสำเร็จหกสิบหลอมที่ชั้นห้าแล้ว”
“นักเรียนผู้นั้นจะไม่พักผ่อนเลยหรือยังไง ? พลังวิญญาณยังไม่ถูกใช้ไปจนหมดอีก นักเรียนนั่นยังใช่คนอยู่หรือเปล่า ?!”
สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดในวันนี้ พวกเขาล้วนแต
