่รู้สึกว่ามันช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก มันเป็นอะไรที่คาดไม่ถึงเลยแม้สักนิด
พวกเขาคาดคะเนการสิ้นเปลืองพลังงานเอาไว้อย่างดี ถึงต่อให้เป็นนายน้อยทรงอำนาจมีฐานะยิ่งใหญ่ร่ำรวยเงินทอง อย่างมากคงพกยาฟื้นฟูพลังวิญญาณไปด้วยเพียงสิบถึงยี่สิบกว่าขวดเท่านั้น และตอนนี้ก็คงใกล้ที่จะรับมือไม่ไหวแล้วกระมัง!”
นักเรียนนั่นควรไปพักผ่อนได้แล้ว ไม่ใช่ยังสู้ต่อได้เช่นนี้!
ที่หอร้อยหลอม เมื่อสำเร็จการหลอมหนึ่งขั้นจะสามารถไปที่ห้องพักผ่อนได้เพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ
อย่างไรเสียนักเรียนเหล่านี้ก็เป็นมนุษย์ ย่อมไม่เหมือนมนุษย์โลหะพวกนั้นที่ไม่มีชีวิต ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่ต้องพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูพลังวิญญาณ
ทว่าที่มู่เฉียนซีที่ตะลุยฝ่ามาตลอดทาง นางกลับไม่พักผ่อนเลย
“สรุปแล้วเจ้านักเรียนผู้เก่งกาจนี่นำยาเม็ดมาด้วยเท่าไรกันแน่ ? ก่อนหน้าที่จะมาสำนักศึกษาคงมิได้ไปปล้นชิงยาจากปรมาจารย์นักปรุงยามากระมัง” ต่อให้เป็นนายน้อยแห่งสำนักนิกายระดับหนึ่งก็ไม่น่าแบกรับการสิ้นเปลืองพลังวิญญาณเช่นนั้นได้ไหว
หกสิบเอ็ด… หกสิบสอง…
หกสิบเก้า… เจ็ดสิบ!
เมื่อสำเร็จไปเจ็ดสิบหลอม ในที่สุดมู่เฉียนซีเองก็ไม่สามารถทนได้ ด้วยเพราะมีเวลาให้เพียงแค่หนึ่งวัน และเมื่อตอนเริ่มต้นนั้น นางบุกฝ่าขึ้นไปอย่างบ้าคลั่ง มาตอนนี้ร่างกายถูกใช้งานจนถึงขีดสุดแล้วจึงจำเป็นต้องพัก
มู่เฉียนซีขออนุญาตเข้าไปในห้องพักผ่อน นางได้เห็นว่าคนที่อยู่ในห้องพัก ณ ตอนนี้มีจำ
