นถึงสำนักระดับสอง พวกมันช่วยพวกท่านทำการทดสอบ จะไม่ให้ของอร่อย ๆ กับพวกมันหน่อยเหรอ ตระหนี่ถี่เหนียวเกินไปหรือเปล่า”
มุมปากของอาจารย์เหล่านี้กระตุกขึ้นอย่างเมามัน พวกเขาใช้สมุนไพรวิญญาณที่ดีที่สุดให้พวกมัน เข้าใจหรือไม่ นึกไม่ถึงว่าจะโดนดูถูกดูแคลนได้เช่นนี้
พวกเขาแอบบ่นพึมพำ นี่กองกำลังใดกันที่เลี้ยงดูเจ้าเด็กผลาญเงินผู้นี้! หากพวกเขาเลี้ยงดูลูกหลานเช่นนี้ มีหวังต้องเจ็บปวดถึงตายแน่นอน
มู่เฉียนซีให้อาหารปลาด้วยความเบื่อหน่าย รอสหายนักเรียนคนอื่น ๆ สอบผ่านด่าน
พวกเขาต่างก็ทยอยออกมากันทีละคน มัจฉาธนูวารีเหล่านี้กินยาวิญญาณเข้าไปมันก็มีพลังที่เต็มเปี่ยม และเริ่มโจมตีนักเรียนเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง
พวกเขาตกใจกล่าวกันว่า “นี่มันเกิดอะไรขึ้น ? การทดสอบผ่านด่านแล้วเหตุใดยังมีการโจมตีอีก”
อาจารย์ผู้คุมสอบกล่าวว่า “จนกว่าจะเป็นนักเรียนของสำนักศึกษาซวนเสียจริง ๆ พวกเจ้าทุกคนต้องระมัดระวังตัวอยู่ตลอดเวลา และต้องเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ!”
ทว่า มู่เฉียนซีที่กำลังย่างเท้าอยู่บนผิวน้ำของทะเลสาบอย่างช้า ๆ กลับไม่ถูกมัจฉาธนูวารีเหล่านี้โจมตีเลย พวกเขากล่าวถามขึ้นว่า “แล้วเหตุใดมัจฉาธนูวารีเหล่านี้ถึงไม่โจมตีนาง นี่มันไม่เป็นธรรมเอาซะเลย!”
อาจารย์ผู้คุมสอบกล่าวว่า “หากพวกเจ้ามีความสามารถที่ทำให้มัจฉาธนูวารีเหล่านี้ไม่โจมตีพวกเจ้าได้ อาจารย์ก็ไม่ขัดขวาง! การทดสอบของสำน