เรื่องเช่นนี้ขึ้นมา’
นางนั้นหลอกล่อศัตรูออกไปด้วยตัวคนเดียว เลือกที่จะผจญอันตรายด้วยตนเอง มิเช่นนั้นพวกเขาคงได้ถูกเนตรอำมหิตฆ่าไปแล้วเป็นแน่ ถ้าหากว่าเขาไม่ทำอะไรเลยแม้สักนิด เช่นนั้นก็คงจะเป็นที่ทนไม่ได้จริง ๆ
โม่ซางคงกล่าว “อาจารย์ใหญ่ บางทีข้าอาจจะไปช้าเล็กน้อยนะขอรับ”
อาจารย์ใหญ่ “อืม เรื่องนี้มิใช่เรื่องเล็ก ๆ เลย ต้องทำให้ชัดเจนถึงจะดี”
“เจ้า มานี่! ไปนำตัวเหล่าผู้อาวุโสของหอชิงลั่วที่เข้าร่วมคุมสอบของสำนักศึกษาในครั้งนี้มาหาข้า ข้านั้นมีเรื่องสำคัญต้องถามพวกเขา”
แน่นอนว่าผู้อาวุโสเหล่านี้มิกล้าขายความลับของคุณหนูใหญ่ของพวกเขา มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้น “ไม่มีเวลามาเปลืองไปกับพวกเขาแล้ว อาจารย์ใหญ่ นำพวกเขาแต่ละคนแยกไว้ในห้องเดี่ยวแล้วข้าจะไปสอบถามเขาเอง ไม่นานหรอก ได้เห็นผลอย่างแน่นอน” “เช่นนั้นก็ได้”
ในที่สุดอาจารย์ใหญ่ก็ได้เห็นวิธีสอบสวนอันทรงพลังของมู่เฉียนซี ตอนแรกพวกเขาไม่ยอมพูดอะไรทั้งสิ้น ทว่าสุดท้ายก็ยอมพูดออกมาแต่โดยดี
“พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลยจริง ๆ เพียงแต่คุณหนูรองบอกพวกเราว่าจะให้คนผู้หนึ่งเข้าไปในนั้นเพื่อแก้แค้นให้นาง ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าคนผู้นั้นคือเนตรอำมหิต ถ้าหากรู้ว่าเป็นเจ้าบ้านั่น พวกเราจะต้องรายงานไปแน่”
“ทั้งหมดนั้นเป็นคำสั่งของคุณหนูรองที่สั่งพวกเรา เป็นนางเพียงคนเดียว”
สีหน้าของอาจารย์ใหญ่เครียดคล้ำลงเรื่อย ๆ ถึงแม้ชิงฮุ้ยจะเป็นคุณหนูรองแห่งหอชิงลั่ว นางก็