ป็นอันขาด”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “อืม! เจ้าอยากดูก็ดูได้เลย!”
มู่เฉียนซีเอาตัวเฮยถูแขวนบนต้นไม้ เข็มยาเข็มหนึ่งพุ่งออกไป เดิมทีพลังชีวิตของเขาที่กำลังจะหมดลง แต่ตอนนี้กลับฟื้นคืนมาอีกครั้ง
เขามองไปที่มู่เฉียนซี ที่แท้สาวน้อยผู้นี้ไม่ได้คิดที่จะฆ่าเขา แต่จะช่วยเขาต่างหาก
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “หากเจ้าตายเร็วเกินไปก็ไม่น่าสนุกหน่ะสิ ทางที่ดีเจ้าควรจะมีชีวิตต่อสักสิบวันหรือครึ่งเดือน มิเช่นนั้นแล้วข้าจะผิดหวังเป็นอย่างมาก!”
สีหน้าของเฮยถูแข็งทื่อไปทันใด เหตุใดคำพูดนี้ถึงได้คุ้นเคยนักนะ ? ดูเหมือนว่าจะเป็นคำที่เขาเคยพูดไว้กับสาวน้อยผู้นี้
เขากล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าไม่เชื่อว่าสาวน้อยเช่นเจ้าจะมีกลอุบายใด!”
ตราบใดที่เขายังมีลมหายใจเหลืออยู่ เขาคิดหาวิธีแก้ไขได้แน่!
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “วางใจเถอะ! อุบายของข้านั้นมีมากนับคณา รับรองได้ว่าพันชนิดต่อวัน แต่ละวันนั้นไม่ซ้ำกันแน่นอน!”
พิษของหมอปีศาจนั้นไม่ธรรมดาอยู่แล้ว!
อ๊า!
อ๊า!
“……”
เมื่อก่อนเขาเคยมีความสุขกับการทรมานผู้อื่น ได้เห็นคนอื่นเจ็บปวดทรมานเขาก็จะมีความสุขเป็นพิเศษ คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องเช่นนี้จะย้อนกลับมาโดนตัวเขาเอง เจ็บปวดทรมานเช่นนี้นี่เอง
สิงโตทองสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่ที่เดิมทีคิดจะดูความเจ็บปวดทรมานของเขา แต่ดูได้เพียงครู่หนึ่งมันกลับทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว
มันแอบพึมพำกับตัวเองว่า พวกมนุษย์ช่างน่ากลัวยิ่งนัก! อยู