อือ อือ! ลูกสิงโตตัวนี้ดูเหมือนเพิ่งคลอดได้ไม่นาน แต่ระดับกลับไม่ต่ำเลย สายเลือดก็น่าจะไม่เลว
ทว่า มันได้ตกอยู่ในกำมือของเฮยถูแล้ว ไม่ว่าจะดิ้นรนเช่นไรก็ไร้ประโยชน์!
มันถูกเฮยถูบีบแน่นอยู่ในกำมือ น้ำตาคลอภายในดวงตาคู่นั้น
เฮยถูกล่าว “แต่ไหนแต่ไรมาข้าไม่เคยสนใจจะลงมือกับสัตว์วิญญาณ แต่เพื่อสาวน้อยแล้วข้าจะทำให้เจ้าได้เห็นฝีมือของข้า ข้าทำให้เจ้าเห็นสักหน่อยก็แล้วกัน!”
“สาวน้อย อีกประเดี๋ยวเจ้าก็จะหวาดกลัว และสั่นสะท้านจนสุดหัวใจ! วะฮ่าฮ่าฮ่า!”
เขาเอาเชือกที่แข็งแรงที่สุดออกมาเส้นหนึ่ง แล้วแขวนลูกสิงโตไว้บนต้นไม้ ไม่ว่าลูกสิงโตจะร้องดิ้นรนเช่นไรก็มิอาจหลุดพ้นได้
มู่เฉียนซีเห็นได้ชัดเจนว่าวิธีการมัดเช่นนี้ค่อนข้างมีระดับและความชำนาญเป็นอย่างมาก
มือของเฮยถูราวกับกำลังลูบสมบัติอันเป็นที่รักก็มิปาน ลูบไปที่ขาทั้งสี่ของลูกสิงโต เขาเอ่ยปากกล่าวถามว่า “คนงาม เจ้าว่าควรจะลงมือขาไหนก่อนดีนะ ?”
มู่เฉียนซีรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว คนผู้นี้วิปริตไปแล้วจริง ๆ!
ลูกสิงโตตกใจจนตัวสั่น มู่เฉียนซีก็ไร้ซึ่งกำลังที่จะช่วยเหลือได้ ทำได้เพียงกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ตามใจเจ้า!”
“เช่นนั้น ขาหลังข้างซ้ายก็แล้วกัน!”
ประเดี๋ยวเดียว อุปกรณ์ต่าง ๆ ก็ถูกเอาออกมาตั้งอย่างเป็นระเบียบ มีดเลาะกระดูกเล่มหนึ่งถูกเลือกออกมา จากนั้นภายในชั่วพริบตาเดียวก็ทะลวงเข้าไปใต้ฝ่าเท้าของลูกสิงโต
อ๊าว อ๊าว อ๊าว!
ลูกสิงโตส่งเสียง
