ยังคงพ่ายแพ้อยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าพูดไร้สาระมากไปแล้ว แกนวิญญาณล่ะ! เอาออกมาเถอะ!”
เซียวเสี้ยวเจ็บปวดยิ่งนัก แต่เขาก็ยอมส่งแกนวิญญาณให้ไปแต่โดยดี
สมกับที่เป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งของสำนักศึกษาหนานเฟิงจริง ๆ ได้แกนวิญญาณมาไม่น้อยเลย หลังจากที่มู่เฉียนซีเก็บแกนวิญญาณเรียบร้อยแล้ว นางกล่าวว่า “พวกเราไปต่อเถอะ!”
“อืม!”
มู่เฉียนซีและพวกกลุ่มนี้ได้ฝึกประสบการณ์ภายในป่าโยวอ้านมาเป็นเวลาเจ็ดวันแล้ว ภายในเวลาเจ็ดวันนี้ มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่ไม่สามารถอดทนต่อไปได้ และได้ถูกส่งตัวออกไปแล้ว
ทว่า ตอนนี้ภายในที่ลับ มู่เฉียนซีรับรู้ได้ถึงสายตาที่อันตรายกำลังจ้องมองมาที่นาง สายตานี้ไม่ใช่สายตาของอาจารย์ผู้คุมสอบที่ซ่อนตัวอยู่ แต่เป็นภารกิจที่อันตรายมากภารกิจหนึ่ง เกรงว่าอาจารย์ผู้ที่คุมสอบเหล่านี้คงจะสังเกตไม่เห็น แต่ที่นางรับรู้ได้นั้นก็เป็นเพราะว่าหลังจาที่พลังจิตของนางแข็งแกร่งขึ้น นางก็มีความรู้สึกไวต่อสิ่งรอบตัวได้มากกว่าคนปกติ
