ะยะหนึ่ง นึกไม่ถึงว่านางจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้น นางกลับมายังสำนักศึกษาอย่างโอ่อ่าเพื่อล้างความอับอายให้กับตัวเอง
อาจารย์ใหญ่กล่าวว่า “ได้อยู่แล้ว แต่นักเรียนชิงฮุ้ย ตามมาอย่าได้หลงทางเชียวหล่ะ”
ชิงฮุ้ยยิ้มพลางกล่าว “วิหคเพลิงของข้าเป็นถึงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสอง สัตว์วิญาณเหล่านี้ก็เทียบไม่ได้ จะหลงทางได้ยังไงกัน”
“ท่านพ่อของข้าตั้งใจหาสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มาให้ข้าโดยเฉพาะ การสอบเข้าสำนักศึกษาซวนเสียครานี้ไม่มีปัญหาแน่นอน แต่ถึงยังไงนี่ก็เป็นการทดสอบเสมือนจริงของสำนักศึกษา ข้าก็ต้องเห็นแก่หน้าอาจารย์ใหญ่อยู่แล้วใช่ไหมหล่ะ ?”
ชิงฮุ้ยหยิ่งผยองกว่าเดิมมาก
โม่ซางคงกล่าว “ได้ยินมาว่าคุณหนูรองชิงกับนายน้อยแห่งสำนักเทียนกังชอบพอกัน ก่อนหน้านี้ไม่นานก็ได้หมั้นหมายกันแล้ว หลังจากเรียนจบจากสำนักซวนเสียก็จะแต่งงานกัน”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าคิดว่าต้องเป็นตาเฒ่าไร้ยางอายของหอชิงลั่วนั้นแน่ ๆ ที่บีบบังคับให้แต่งงานเช่นนี้ได้!”
โม่ซางคงพยักหน้าพลางกล่าว “เป็นเพราะว่าหัวหน้าหอชิงมีลูกสาวแค่สองคน ที่ผ่านมาก็ชอบยกระดับให้ลูกสาวตัวเองอยู่สูงขึ้นอยู่แล้ว คราก่อนชิงฮุ้ยถูกเทียนฉีปู้ยี้ปู้ยำเช่นนั้น พวกเขายอมปล่อยไปง่าย ๆ ได้ยังไงหล่ะ!”
“วิหคเพลิงนี่ก็คงจะเป็นสินสอดกระมัง!”
“หญิงสารเลว!” เทียนฉีเห็นท่าทีของชิงฮุ้ยที่อิ่มอกอิ่มใจเช่นนั้นก็แอบด่านางด้วยความโกรธเคือง
เดิมทีวิหคเพลิงตัวนี้เ
