ป็นของเขา แต่คิดไม่ถึงว่าจะตกไปอยู่ในมือของหญิงสารเลวผู้นี้ได้ เป็นของเล่นของใครมานักต่อนักแล้วก็ไม่รู้ ยังกล้าคิดว่าตัวเองมีเกียรติและมีค่าอยู่ได้
อาจารย์ใหญ่ “ออกเดินทาง!”
สัตว์วิญญาณที่บินได้ขนาดใหญ่นับไม่ถ้วนพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า ส่วนชิงฮุ้ยนั่งอยู่บนสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สีเพลิงตัวหนึ่งอยู่คนเพียงผู้นี้
เสี่ยวหงกล่าว “นายท่าน ข้าว่าหากจัดการย่างนกตัวนั้นซะ รสชาติมันคงไม่เลวเลย!”
ชิงฮุ้ยที่อยู่กลางอากาศจ้องมองมู่เฉียนซีอยู่ด้านหลัง ทั้งหมดก็เป็นเพราะนังบ้านี่ที่ทำให้นางต้องไปแต่งงานกับเทียนฉีผู้วิปริตนั่น!
มู่เฉียนซี เจ้าคอยดูก็แล้วกัน ป่าโยวอ้านนี่แหละที่จะเป็นที่ฝังศพเจ้า
มู่เฉียนซี “หากจับมันย่างต่อหน้าคนมากมายเช่นนี้ ก็ต้องแบ่งให้คนอื่นกินด้วยหน่ะสิ รอให้เข้าไปในป่าโยวอ้านตอนที่ไม่มีใครก่อน แล้วเราค่อยลงมือไม่ดีกว่าเหรอ ?”
อู๋ตี้กล่าว “นายท่านปราดเปรื่องยิ่งนัก สมองของเจ้าหมูโง่นี่ทำให้ข้าเป็นกังวลเสียจริง!”
หากชิงฮุ้ยผู้ที่ภาคภูมิใจกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสองของตัวเองรู้ว่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของตนเองนั้นเป็นแค่อาหารเลิศรสในสายตาของมู่เฉียนซีแล้วล่ะก็ ไม่รู้ว่านางจะรู้สึกเช่นไร!
หลังจากที่นั่งสัตว์วิญญาณบินล่องกลางอากาศมาทั้งวัน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงเขตป่าโยวอ้านแล้ว
อาจารย์ใหญ่กล่าวว่า “ภารกิจของพวกเจ้าก็คือ เอาชีวิตให้รอดปลอดภัยอยู่ในป่าโยวอ้านแห่งนี้ จากนั้นล่าสัตว์วิญญาณ เ
