ต้นได้ในเวลาเพียงสี่วัน ข้าว่าพวกนั้นทุกคนคงตกใจจนแทบจะมุดเข้าไปในท้องมารดาตัวเองเลยเชียว”
ปรมาจารย์ไป๋นั้นกล่าวเกินไป มู่เฉียนซียิ้มแห้ง ๆ “ท่านปรมาจารย์ไป๋ ข้าจะกลับไปที่สำนักศึกษาแล้ว ท่านช่วยไปซื้อวัสดุให้ข้าได้หรือไม่ เอาแบบที่ดีที่สุด”
อย่างไรเสียก็ยังหาตัวปรมาจารย์ผู้หลอมอาวุธในตำนานอย่างอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาซวนเสียไม่พบเสียที หากนางจะใช้กระบี่ที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียวก็ต้องหลอมตัวกระบี่ใหม่เช่นนี้ต่อไป ถึงแม้ว่าตนเองจะสามารถหลอมอาวุธได้ นั่นก็เป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรมิใช่น้อยเลย “สิ้นเปลืองนัก!” ปรมาจารย์ไป๋กล่าวอย่างไม่พอใจ แต่เขาก็มิได้ห้ามยั้งนางเอาไว้ เด็กสาวผู้นี้สามารถหลอมอาวุธได้ ถึงต่อให้สิ้นเปลืองมากกว่านี้ นางก็หาเลี้ยงตัวเองได้
โม่ซางคงพบว่ามู่เฉียนซีกลับมาที่สำนักศึกษาด้วยอารมณ์ที่ดียิ่ง จึงกล่าวถามขึ้น “แม่นางมู่ กระบี่ของเจ้าตีเสร็จแล้วงั้นสิ ? ถึงได้เบิกบานมาเช่นนี้”
“อย่าไปพูดถึงมันเลย” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างหน่ายใจก่อนจะเอ่ยถาม “ว่าแต่เจ้ารู้จักอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาซวนเสียหรือไม่ ?” เป้าหมายของนางที่จะไปยังสำนักศึกษาซวนเสีย จากเดิมทีที่จะไปเพื่อหาตำรากับค่ายกลวิญญาณ มาบัดนี้เป้าหมายที่จะไปนั้น เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่งแล้วนั่นก็คือ ขุดเอาตัวอาจารย์ใหญ่แห่งสำนักศึกษาซวนเสียออกมา
โม่ซางคงตะลึงงัน “ปรมาจารย์ไป๋ไม่สามารถตีขึ้นมาได้ จึงต้องไปหาอาจารย์ใหญ่ส
