ำนักศึกษาซวนเสียงั้นรึ ?”
มู่เฉียนซีพยักหน้า “อืม! ถ้าหากว่าเขาก็ไม่มีหนทาง เช่นนั้นทั้งทวีปเสียโจวก็คงไม่มีใครที่ช่วยข้าได้แล้วล่ะนะ”
“อาจารย์ใหญ่ซวนเสียนั้นเป็นบุคคลลึกลับมาโดยตลอด หากคิดที่จะหาข่าวเกี่ยวกับเขา จะต้องเข้าไปที่สำนักศึกษาซวนเสีย”
มู่เฉียนซีพยักหน้า “อืม นั่นคงจะใช้เวลาอีกไม่นานเท่าไรนัก”
โม่ซางคงถามขึ้น “อาจิ่นมาเปิดหอหมอปีศาจที่เมืองหนานเฟิงแล้ว เจ้าจะไปดูสักหน่อยหรือไม่ ?”
มู่เฉียนซียิ้มอย่างไร้อารมณ์ “เป็นเจ้าของกิจการมีสิทธิ์ทิ้งร้านได้ ขอแค่เพียงฝึกบำเพ็ญให้ดีก็พอแล้ว ที่เหลือให้เขาจัดการให้ดี ๆ ล่ะ”
โม่ซางคงแสยะยิ้ม ณ ตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจอาจิ่นแล้ว เขานั้นต้องมาพบกับเจ้านายที่ขี้เกียจจะสนใจเรื่องใดอย่างนี้ เฮ้อ…
มู่เฉียนซีไม่ได้ไปหาโม่จิ่น แต่ปรากฏว่าโม่จิ่นกลับมาหานางถึงที่
“แย่แล้วนายท่าน! ที่หอหมอปีศาจของเรามีคนป่วยด้วยโรคประหลาดเข้ามา นักปรุงยาที่หอล้วนแต่อับจนหนทาง ทำได้เพียงมองเขาใกล้ตายอยู่ที่หอหมอปีศาจของเรา”